[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:452  considerandus  est,  qui  a  Paulo  indicatur  finis:  ut  vires  suas  expertus  homo,  vel'  potius  impotentiae  suae  convictus,  deposita  superbia,  nudus  ad  Christum  confugiat.  Neque  enim  locum  [pag.  184J  habet  fidei  iustitia,  donec  compertum  habuerimus,  frustra  nobis  salutem  ex  lege  promitti.  Quod  enim  impossibile  erat  legi,  quandoquidem  in  carne  nostra  infirma  erat:  Deus  per  filium  suum  praestitit,  peccata  nostra  per  sacrificium  mortis  eius  expiando,  ut  iustitia  sua  impleatur  in  nobis  (Rom.  O,  3.  4).  Adeo  autem  praeposteri  sunt  Tridentini  patres,  ut  quum  Moysi  officium  sit,  nos  ad  Christum  manu  ducere  (Gal.  3,  24),  ipsi  nos  a  Christi  gratia  ad  Moysem  traducant.  Ac  ne  param  sint  in  praedicandis  hominum  viribus  liberales,  iterum  in  hoc  capite  repetunt,  spiritum  Dei  agere  in  nobis,  secundum  propriam  cuiusque  dispositionem,  et  cooperationem.  Qualem,  obsecro,  dispositionem  inveniet  spiritus  Dei  in  cordibus  lapideis?  An  non  pudet  eos  dispositionem  fingere,  ubi  spiritus  ipse  ubique  in  scripturis  pronunciat,  omnia  esse  contraria?  Nam  hoc  gratiae  initium  est,  ut  ex  nolentibus,  adeoque  repugnantibus,  faciat  volentes.  Ut  fides,  tam  in  suis  exordiis,  quam  incrementis,  ad  ultimamque  usque  perfectionem,  Dei  sit  donum:  et  gratuita  Dei  electio  sit  suscipiendae  gratiae  praeparatio,  ut  ait  Augustinus.  l)  Et  clara  sunt  Pauli  verba:  Deum  nos  benedicere,  omni  benedictione  spirituali,  quemadmodum  nos  elegit  in  Christo,  secundum  placitum  voluntatis  [pag.  185]  suae  (Ephes,  1,  3).  Quibus  certe  nos  cohibet,  ne  in  tanto  beneficio  gratiae  Dei  placito  gloriemur  voluntatis  nostrae,  inquit  idem  Augustinus.  2)  Itane?  ut  quod  Deo  acceptum  referre  homo  deberet,  id  illi  quasi  meritum  opponat?  Nam  unde  prima  dispositio,  nisi  quia  sumus  Christi  oves?  Quis  porro  sibi  tantum  ausit  sumere,  ut  se  ovem  faciat?  Itaque  Lucas  quum  de  efficaci  vocatione  loquitur,  credidisse  eos  docet,  non  qui  a  se  ipsis  erant  dispositi,  sed  qui  ad  vitam  erant  praeordinati  (Act.  13,  ab).  Et  Paulus,  unde  recta  sit  dispositio  exprimit,  quum  docet,  praeparata  esse  a  Deo  bona  opera  in  quibus  ambulemus  (Ephes.  2,  10).  Potius  itaque  Augustinum  audiamus,o>)  qui  longe  aliter  docet,  quam  isti  blaterones.  Post  casum  hominis,  inquit,  non  nisi  ad  gratiam  suam  pertinere  voluit  Deus,  ut  homo  accedat  ad  eum:  neque  nisi  ad  gratiam  suam  pertinere  voluit,  ut  homo  non  recedat  ab  eo.  Ipse  enim  est,  qui  se  daturum  cor  promittit,  ut  intelligamus,  et  aures,  ut  audiamus.  Quamobrem  sola  est  eius  gratia,  quae  nos  discernit:  1)  Libro  1.  de  praedest.  Sanctorum  c.  9.  10.  l  l  .  2)  Cap.  8.  3)  Libro  2.  de  bono  perseverantiae  cap.  7.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci