[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:449  449  CUM  ANTIDOTO.  450  tione  nunc  contentus  ero:  quod  quum  mentio  fit  iustitiae  operum,  eam  lex  et  evangelium  in  perfecta  legis  obedientia  constituunt.  Ea  quum  nusquam  appareat,  nihil  aliud  faciunt  reliqui,  nisi  ut  confugiamus  ad  solum  Christum:  ut  in  ipso  iusti  censeamur,  quod  in  nobis  non  sumus.  An  mihi  locum  unum  proferent,  qui  inchoatam  novitatem  pro  iustitia  apud  Deum  probari  testetur,  vel  in  totum,  vel  ex  parte?  Quod  si  autoritate  destituuntur,  cur  non  liceat  repudiare  quod  hic  obtrudunt  figmentum,  de  partiali  iustitia?  Porro,  quam  frivola  sit  et  nugatoria  causarum  partitio,  quae  ab  illis  commemoratur,  supersedeo  dicere:  nisi  quod  taceri  hoc  nec  debet,  nec  potest,  nimis  esse  absurdum,  quod  causa  instrumentalis  nominatur  solus  baptismus.  Lpag.  179]  Quid  igitur  fiet  evangelio?  Anne  postremo  quidem  angulo  haerebit?  Sed  baptismus  est  fidei  sacramentum.  Quis  negat?  Ubi  tamen  omnia  dicta  fuerint:  hic  nihilominus  obtinebo,  nihil  esse  aliud,  quam  evangelii  appendicem.  Praepostero  igitur  ordine  primas  illi  deferunt:  ac  perinde  omnino  faciunt,  ac  si  quis  instrumentalem  aedificii  causam  diceret  esse  trullae  manubrium.  Sane  quisquis  posthabito  evangelio,  baptismum  inter  salutis  causas  numerat,  eo  ipso,  quid  sit  baptismus,  aut  quid  valeat,  quodnam  sit  eius  officium,  aut  quis  usus,  nescire  se  prodit.  Quid  in  causa  formali  praeterea  desiderem,  canone  10  dicendum  erit:  tantum  hic  attingam,  quod  praesenti  loco  convenit.  Iterum  enim  affirmant,  nos  vere  iustos  esse,  non  tantum  reputari.  Ego  contra,  tametsi  concedo,  nunquam  recipi  nos  in  Dei  gratiam,  quin  simul  nos  regeneret  in  vitae  sanctitatem,  falsum  tamen  esse  contendo,  ullam  iustitiae  partem  in  qualitate  sitam  esse,  vel  habitu,  qui  in  nobis  resideat,  sed  gratuita  acceptione  nos  esse  iustos.  Nam  quum  docet  apostolus,  propter  unius  obedientiam  iustos  constitui  multos  (Rom.  5.  19):  satis,  nisi  fallor,  ostendit,  mutuari  nos  aliunde  iustitiam,  cuius  in  nobis  indigemus.  Et  primo  ad  Ephesios  capite  (v.  4),  quum  dicit  nos  praedestinatos  esse  in  adoptionem  filiorum  Dei,  ut  grati  essemus  in  filio,  summam  iustitiae  nostrae  [pag.  180]  complectitur.  Quantulacunque  enim  portio  m  opera  nostra  conferatur,  eatenus  vacillabit  fides,  et  salus  nostra  hoc  modo  tota  periclitabitur.  Ergo  cum  apostolo  discamus,  iustitiam  nostram,  quae  ex  lege  est,  tanquam  noxium  impedimentum,  abiicere,  ut  illam  obtineamus,  quae  ex  fide  est  Iesu  Christi  (Phil.  3,  b.  d).  Qualis  autem  sit,  iam  ante  abunde  demonstravimus,  et  uno  verbo  Paulus,  tertio  capite  ad  Galatas,  indicat:  quum  negat,  iustitiam  legib  cum  iustitia  fidei  congruere,  quia  in  operibus  sita  sit.  1)  1)  Add.  et  celle  de  la  foy,  non.  Calvini  opera.  Vol  VII.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci