|
47:449
449
CAPUT
XXI.
450
est:
sed
tantisper
cessabat,
dum
indueretur
nova
virtute.
Nondum
enim
ad
exercendum
docendi
munus
prodire
iussus
fuerat,
sed
tantum
admonitus
de
futura
vocatione,
ut
ipse
et
reliqui
intelligerent,
non
frustra
se
ab
initio
fuisse
electos.
Interea
agunt
quod
solebant,
et
quod
privatos
homines
decebat.
Paulus
quidem
in
medio
praedicationis
cursu
victum
manibus
quaerebat,
sed
diversa
fuit
illa
ratio:
sic
enim
partiebatur
tempus,
ne
labores
manuarii
eum
a
docendo
abstraherent.
Petrus
autem
et
eius
comites,
quia
ab
omni
publica
functione
otium
est,
libere
se
totos
piscationi
impendunt.
Illa
nocte
nihil
ceperunt.
Tota
nocte
passus
est
Deus,
frustra
eos
satagere
ad
illustrandam
miraculi
fidem.
Nam
si
quid
coepissent,
non
ita
clare
in
continuo
successu
innotuisset
Christi
virtus,
sed
dum
tota
nocte
frustrati
subito
ingenti
captura
potiuntur,
iusta
illis
datur
occasio
agnoscendae
Domini
gratiae.
Eodem
etiam
modo
fideles
saepe
exercet
Deus
quo
suam
illis
benedictionem
commendet.
Si
prospere
semper
succederet,
quoties
labori
manum
admovemus,
nemo
fere
Dei
benedictioni
acceptum
ferret,
quod
haberet
operae
suae
pretium,
iactarent
omnes
suam
industriam
et
manus
suas
oscularentur.
Sed
ubi
interdum
nullo
profectu
se
fatigant
ac
macerant,
si
quis
postea
melior
fructus
contingit,
coguntur
aliquid
extraordinarium
agnoscere.
Ita
fit
ut
laudem
prosperi
successus
Dei
gratiae
tribuere
incipiant.
6.
Mittite
in
dexteram
partem.
Non
imperat
Christus
pro
iure
ac
potestate
magistri
ac
domini,
sed
consulit
ut
unus
quispiam
e
populo.
Discipuli
autem
consilii
inopes
homini
quamvis
ignoto
facile
obtemperant.
Si
ante
primum
iactum
tale
aliquid
audissent,
non
fuissent
tam
prompti
ad
parendum.
Quod
ideo
moneo,
ne
quis
miretur
ita
fuisse
morigeros,
quum
iam
longa
et
irrita
fatigatione
essent
domiti.
Quanquam
non
vulgare
hoc
fuit
tolerantiae
documentum,
quod
laborem,
in
quo
se
infeliciter
exercuerant
tota
nocte,
post
exortam
diei
lucem
continuant.
Et
certe
ut
Dei
benedictioni
locus
detur,
constanter
exspectanda
est
:
nihil
enim
magis
praeposterum,
quam
manum
statim
ab
opera
retrahere
nisi
fructuosa
appareat.
Serio
laborasse
discipulos,
testis
est
Petri
nuditas.
Atqui
non
detrectant
periculum
facere
novi
iactus,
ne
quam
occasionem
negligant.
Quod
tamen
obsequuntur
Christi
praecepto,
fidei
adscribi
non
potest:
audiunt
enim
tanquam
ignotum
hominem.
Nunc
si
nobis
molesta
est
nostra
vocatio,
quia
videtur
esse
sterilis
labor
quem
suscipimus,
ubi
tamen
nos
Dominus
ad
pergendi
constantiam
hortatur,
colligere
animos
decet:
non
deerit
tandem
felix
eventus,
sed
opportuno
tempore.
7.
Dicit
ergo
discipulus
ille.
Suo
exemplo
docet
evangelista,
quoties
nobis
praeter
spem
bene
succedit,
tollendas
esse
ad
Deum
mentes:
quia
venire
Calvini
opera.
Vol.
XLVII.
|