[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


7:447  447  ACTA  SYNODI  TRIDENTINAE  448  quae  prorsus  contraria  est,  cui  acceptam  feremus,  nisi  patri  mendacii?  Postquam  septimo  capite,  de  modo  praeparationis,  ita  frigide  tractarunt,  ut  quemvis  non  prorsus  insipidum  papistam  merito  tantae  insulsitatis  pudere  debeat,  tandem,  capite  octavo,  ubi  ad  ipsam  definitionem  ventum  est,  in  primis  hoc  cavent,  ne  sola  fide  constare  videatur  hominis  iustificatio.  Quaestio  est  verbi,  quid  sit  iustificatio.  Negant  solam  esse  remissionem  peccatorum:  sed  renovationem  et  sanctificationem  simul  contineri  volunt.  Numquid  hoc  verum  sit,  videamus.  Verba  Pauli  sunt  capite  ad  Romanos  4  :  David  beatitudinem  hominis  dicit,  cui  Deus  imputat  iustitiam  [pag.  175]  sine  operibus:  Beati,  quorum  remissae  sunt  iniquitates  (Psal.  32,  1;  Rom.  4,  6).  Si  ex  hac  Davidis  sententia  Paulus  gratuitae  iustitiae  definitionem  rite  elicit,  sequitur,  in  remissione  peccatorum  esse  positam.  Sic  enim  interpretatur  Paulus,  iustum  a  Davide  nuncupari,  cui  Deus  iustitiam  imputat,  non  imputando  peccata.  Sic  et  idem  apostolus,  non  adducto  alterius  testimonio,  alibi  loquitur:  Erat  Deus  in  Christo,  mundum  sibi  reconcilians,  non  imputando  hominibus  peccata  (2  Cor.  5,  19).  Deinde,  continuo  post  adiicit:  Eum  qui  peccatum  non  noverat,  pro  nobis  peccatum  fecit,  ut  essemus  iustitia  Dei  in  illo.  Quid  apertius  requiras,  quam  nos  coram  Deo  iustos  censeri,  quia  Christi  sacrificio  expiata  sint  pecata  nostra,  ne  amplius  sub  reatu  nos  teneant?  Nec  locus  est  vulgari  cavillo,  de  iustificationis  initio  ipsum  agere:  nam  utroque  loco  tractat,  non  qualiter  incipiant  iusti  esse  qui  fuerant  hactenus  infideles,  sed  quomodo  iustitiam,  quam  semel  consequuti  sunt,  retineant  toto  vitae  cursu.  David  enim  de  se  loquitur,  postquam  inter  filios  Dei  fuerat  cooptatus.  Et  Paulus  asserit,  hanc  esse  perpetuam  legationem,  quae  in  ecclesia  quotidie  auditur.  l)  In  eundem  quoque  sensum  ad  Romanos  10  (5):  Moyses  iustitiam  legis  describit,  quod  qui  fecerit  ea,  vivet  in  ipsis  (Levit.  18,  5).  Fidei  autem  iustitia  sic  dicit:  Qui  crediderit,  ete.  Videmus  ideo  legis  iustitiae  [pag.  17(>]  opponi  fidei  iustitiam,  quod  operibus  minime  constet,  sicut  illa.  Idem  sibi  volunt  verba,  quibus  Lucas  apud  Antiochenos  ipsum  esse  usum  refert  (Act.  13,  38):  Per  hunc  vobis  annunciatur  remissio  peccatorum,  et  ab  omnibus,  a  quibus  non  potuistis  iustificari  in  lege  Moysi,  in  hoc  omnis  qui  credit,  iustificatur.  Nam  et  remissioni  peccatorum  iustificatio,  velut  interpretationis  loco,  subiicitur,  et  absolutionem  procul  dubio  significat:  et  legis  operibus  detrahitur,  ut  sit  gratuita,  et  fide  percipi  dicitur.  Quid?  iustificatio  pu-  1)  que  ceste  ambassade  est  iournellement  envoyee  en  l'Eglise.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci