|
55:447
447
EPIST.
PETRI
II
448
passim
hoc
summum
hominis
bonum
esse
definit,
Deo
fieri
penitus
conformem.
Verum
ut
errorum
nebulis
obvolutus
erat,
postea
ad
sua
commenta
delabitur.
Nos
vero
supervacuis
speculationibus
omissis,
hoc
uno
contenti
simus,
ea
lege
reparari
in
nobis
Dei
imaginem
in
sanctitate
et
innocentia,
ut
simus
tandem
aeternae
vitae
et
gloriae
socii,
quantum
ad
plenam
beatudinem
necesse
est.
Ubi
fugeritis.
Iam
exposuimus
hoc
esse
apostoli
consilium,
ut
proposita
coelestis
gloriae,
ad
quam
nos
Deus
invitat,
dignitate
nos
abstrahat
a
vanitate
huius
saeculi.
Porro
naturae
divinae
mundi
corruptionem
opponit.
Sed
hanc
non
in
elementis
quae
nos
circumstant,
sed
in
corde
nostro
esse
ostendit:
quia
illic
regnant
vitiosi
et
pravi
affectus,
quorum
fontem
vel
radicem
voce
concupiscentiae
notat.
Ergo
ita
locatur
in
mundo
corruptio,
id
sciamus
in
nobis
esse
mundum.
5.
Atque
in
hoc
ipsum
omne
studium
applicantes,
subministrate
in
fide
vestra
virtutem,
in
virtute
autem
scientiam.
6.
in
scientia
vero
temperantiam,
in
temperantia
autem
patientiam,
in
patientia
vero
pietatem,
7.
in
pietate
autem
fraternum
amorem,
in
fraterno
vero
amore
caritatem.
8.
Haec
enim
si
vobis
adsint,
et
abunde
suppetant,
non
otiosos
neque
infructuosos
constituent
vos
in
cognitione
Domini
nostri
Iesu
Christi.
9.
Cui
enim
haec
non
adsunt,
caecus
est,
manu
palpans,
purgationis
oblitus
veterum
delictorum.
5.
Atque
in
hoc.
Quoniam
arduum
ac
immensae
molis
opus
est
corruptionem
quae
in
nobis
est
exuere:
ad
eam
rem
contendere
et
eniti
iubet.
Quo
significat,
non
esse
hic
ignaviae
locum,
nec
lente
vel
oscitanter
obsequendum
esse
vocanti
Deo:
sed
alacri
studio
opus
esse:
ac
si
diceret:
exserite
omnem
conatum,
ac
in
medium
proferte.
Id
enim
valet
participium
quo
utitur.
Subministrate
in
fide.
Ostendit
quorsum
fideles
eniti
deceat,
nempe
ut
fidem
habeant
honestis
moribus,
prudentia,
tolerantia,
et
caritate
ornatam.
Fidem
ergo
significat
non
debere
nudam
esse
vel
inanem,
sed
has
esse
individuas
eius
comites.
Subministrare
in
fide,
est
fidei
adiungere.
Non
tamen
hic
proprie
est
gradatio,
quantum
ad
sensum
attinet,
utcunque
verbis
appareat.
Neque
enim
tolerantiam
ordine
sequitur
caritas,
vel
ex
ea
procedit.
Quare
ita
simpliciter
resolvi
potest
oratio:
Date
operam
ut
ad
fidem
vestram
accedant
virtus,
prudentia,
temperantia,
et
quae
sequuntur.
Virtutem
pro
honesta
et
bene
composita
vita
accipio:
neque
enim
hic
est
evepyeca,
sed
aperi].
Scientiam,
pro
ratione
prudenter
agendi.
Postquam
enim
generale
nomen
posuit,
praecipuas
quasdam
homines
christiani
dotes
enumerat.
mutuus
est
inter
filios
Dei
amor.
Caritate
la-
|