|
47:446
hodie
non
secus
intuemur
Christum
in
evangelio,
ac
si
praesentem
se
nobis
sisteret.
Quo
sensu
dicit
Paulus
ad
Galatas
(3,
1),
crucifigi
eum
ante
oculos
nostros.
Quare,
si
cupimus
in
Christo
videre
quod
nos
felices
ac
beatos
reddat,
discamus
credere
non
videndo.
His
Christi
verbis
respondet
quod
habetur
1.
Petr.
1,
8,
ubi
laudantur
fideles,
qui
Christum
diligunt
quem
non
viderunt,
et
exsultant
gaudio
inenarrabili,
quamvis
eum
non
adspiciant.
Quod
autem
papistae
haec
verba
torquent
ad
suam
transsubstantiationem
probandam,
plus
quam
frivolum
est.
Ut
beati
simus,
credere
nos
iubent
Christum
esse
in
specie
panis.
Sed
nihil
minus
fuisse
Christo
propositum
scimus
quam
ut
fidem
subiiceret
hominum
commentis:
quae
si
minimum
transsiliat
ultra
verbi
metas,
desinit
iam
esse
fides.
Si
credere
promiscue
oportet
quae
non
videntur,
quiquid
prodigiorum
fingere
hominibus
placuerit,
quidquid
fabularum
effutire,
fidem
nostram
habebit
obstrictam.
Ergo
ut
locum
habeat
haec
Christi
sententia,
imprimis
probandum
est
ex
verbo
Dei
id
de
quo
ambigitur.
Verbum
quidem
pro
sua
transsubstantione
afferunt,
sed
quod
probe
expositum
nihil
eorum
delirio
suffragatur.
30.
Multa
quidem
etiam
alia
signa
fecit
Iesus
coram
discipulis
suis,
quae
non
sunt
scripta
in
libro
hoc.
31.
Haec
autem
scripta
sunt
ut
credatis
quod
Iesus
est
Christus
filius
Dei,
et
ut
credentes
vitam
habeatis
in
nomine
ipsius.
30.
Multa
quidem.
Nisi
addita
fuisset
ista
occupatio,
putassent
lectores,
nullum
ex
miraculis,
quae
Christus
edidit,
a
Ioanne
fuisse
omissum,
seque
hic
plenam
habere
et
integram
omnium
historiam.
Primum
ergo
testatur
Ioannes,
quaedam
tantum
ex
multis
se
scripsisse:
non
quod
alia
memoratu
indigna
fuerint,
sed
quia
haec
ad
fidem
aedificandam
satis
erant.
Neque
tamen
inde
sequitur,
frustra
fuisse
edita,
quia
illi
saeculo
proderant.
Deinde,
etiamsi
hodie
nobis
ignotae
sint
eorum
species,
pro
nihilo
tamen
minime
ducendum
est,
quod
tenemus
ingenti
miraculorum
copia
obsignatum
fuisse
evangelium.
31.
Haec
autem
scripta
sunt
ut
credatis.
His
verbis
significat,
scriptis
se
mandasse
quod
nobis
satisfacere
deberet,
quia
abunde
sufficiat
ad
fidei
nostrae
confirmationem.
Vanae
enim
hominum
curiositati
occurrere
voluit,
quae
inexplebilis
est
et
nimis
licenter
sibi
indulget.
Porro
Ioannem
non
latebat,
quid
alii
etiam
evangelistae
scripsissent.
Quum
autem
nihil
minus
illi
fuisset
propositum
quam
abolere
eorum
scripta,
procul
dubio
eorum
narrationem
a
sua
non
separat.
Videtur
tamen
absurdum
esse,
fidem
in
miraculis
fundari,
quam
Dei
promissionibus
et
verbo
penitus
addictam
esse
oportet.
Respondeo,
non
alium
hic
usum
dari
|