|
7:445
445
CUM
ANTIDOTO.
446
Excudunt
autem
Neptunii
patres
J)
in
nova
officina,
quod
Augustino
fuit
ignotum:
non
esse
ex
Deo
gratiae
receptionem:
quia
libero
voluntatis
propriae
motu
Deo
vocanti
assentiamur.
At
repugnat
scriptura,
quae
Deum
autorem
facit
bonae
voluntatis.
Aliud
est,
moveri
a
Deo
voluntatem
ut
obsequatur,
si
libeat:
aliud
autem,
formari
ut
bona
sit.
Porro
non
se
facturum
promittit
Deus,
ut
possimus
bene
velle:
sed
ut
bene
velimus:
imo
ultra
progreditur,
quum
dicit:
Faciam
ut
ambuletis.
Quod
diligenter
ab
Augustino
annotatum
est.
Atque
idem
Paulus
affirmat,
quum
docet
Deum
esse,
qui
et
velle
efficit
in
nobis,
et
perficere,
[pag.
171]
pro
suo
beneplacito.
In
eo
ballucinantur,
quod
motum
nobis
offerri
somniant,
qui
mediam
electionem
nobis
relinquat:
nihil
autem
de
efficacia
illa
cogitant,
qua
cor
hominis
renovatur,
ut
ex
pravo
fiat
rectum.
Haec
vero
efficax
spiritus
sancti
operatio
ab
Ieremia
cap.
32
(v.
40)
describitur,
quum
ita
loquitur
in
persona
Dei:
Ponam
timorem
nominis
mei
in
cordibus
eorum,
ne
declinent
a
mandatis
meis.
Denique
in
eo
falluntur,
quod
nullum
observant
inter
regenerationis
gratiam,
quae
nunc
miseriae
nostrae
subvenit,
et
primam
quae
Adae
data
fuerat,
discrimen:
quod
diligentjr
Augustinus
exponit.2)
Per
mediatorem
Christum,
inquit,
ex
malis
Deus
facit
deinceps
in
aeternum
bonos.
Istam
gratiam
non
habuit
primus
homo,
qua
nunquam
vellet
esse
malus.
Tale
quippe
erat
adiutorium,
quod
desereret
quum
vellet:
et
in
quo
permaneret,
si
vellet:
non
quo
fieret,
ut
vellet.
Sed
potentior
est
gratia
in
secundo
Adam,
qua
fit
etiam,
ut
velimus:
tantumque
velimus,
ac
tanto
ardore
diligamus,
ut
carnis
voluntatem
contraria
concupiscentem
voluntate
spiritus
vincamus.
Paulo
post:
Est
in
nobis,
per
hanc
Dei
gratiam,
in
bono
recipiendo
et
perseveranter
tenendo,
non
solum
posse
quod
volumus,
verum
etiam
velle
quod
possumus.
Quanquam
longius
est
argumentum,
quam
ut
[pag.
172]
tam
breviter
expediri
queat:
non
tamen
vereor,
ne
mea
quamlibet
brevis
admonitio
non
sufficiat
apud
sanos
lectores
refellendis
eorum
commentis.
At
scripturam
sibi
quoque
suffragari
obtendunt.
3)
Nam
quum
dicitur
:
Converte
me
Domine,
et
convertar
(Ier.
31,
18):
ex
eo
colligunt,
praeveniri
homines
Dei
gratia.
Rursum
ex
his
verbis:
Convertimini
ad
me,
et
ego
convertar
ad
vos,
liberi
arbitrii
vim
eliciunt.
Scio
alicubi
Augustinum
hac
distinctione
uti;
sed
longe
diverso
sensu.
Diserte
enim
testatur,
idque
plurimis
locis,
gratiam
Dei
sic
operari
in
nobis,
ut
ex
nolentibus
volentes
fa-
1)
Messieurs
ies
Cornuz
de
Trente.
2)
Lib.
ad
Bonif.
2,
c
8.
~
3)
II
y
a
un
mal
pour
moy,
ce
semble,
qu'ilz
alleguent
l'Escriture
pour
eux:
mais
voyons
un
peu
leurs
argumens.
|