[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:442  hanc  superbiam.  Ergo  sicuti  apostolis  iniuncta  est  salutis  et  vitae  aeternae  legatio,  ita  rursum  armati  fuerunt  vindicta  adversus  omnes  impios,  qui  oblatam  sibi  salutem  respuunt,  ut  docet  Paulus  2.  Corinth.  10,  6.  Caeterum  ordine  posterius  est,  quia  priore  loco  ostendi  oportuit  verum  et  genuinum  evangelii  praedicandi  finem.  Quod  Deo  reconciliamur,  hoc  evangelii  proprium  est  :  accidentale  vero,  quod  morti  aeternae  addicuntur  increduli.  Qua  ratione  Paulus,  dum  illam  cuius  nuper  memini  vindictam  denuntiat  incredulis,  mox  subiicit,  Postquam  impleta  fuerit  vestra  obedientia.  Significat  enim  proprium  esse  evangelii,  ut  invitet  omnes  ad  salutem  :  adventitium  autem  esse,  ut  interitum  quibusdam  afferat.  Notandum  tamen  est,  quisquis  evangelii  vocem  audit,  nisi  peccatorum  remissionem  illic  sibi  promissam  amplectitur,  reatu  et  aeterna  damnatione  obstringi.  Nam  sicut  Dei  filiis  odor  est  vivificus,  ita  iis  qui  pereunt  odor  est  mortis  in  mortem.  Non  quod  necessaria  sit  damnandis  reprobis  evangelii  praedicatio,  quum  natura  perditi  simus  omnes,  et  praeter  haereditariam  maledictionem  novas  mortis  causas  sibi  qnisque  accersat,  sed  quia  multo  graviorem  poenam  meretur  eorum  contumacia,  qui  scientes  et  volentes  filium  Dei  spernunt.  24.  Thomas  autem  unus  ex  duodecim,  qui  vocabatur  Didymus,  non  erat  cum  illis  quando  venit  Iesus.  25.  Dixerunt  ergo  ei  alii  discipuli:  Vidimus  Dominum.  Ipse  autem  dixit  eis:  Nisi  videro  in  manibus  eius  vestigium  clavorum  et  misero  digitum  meum  in  vestigium  clavorum  manumque  meam  misero  in  latus  eius,  non  credam,  26.  Post  dies  autem  octo,  rursus  erant  intus  discipuli  eius,  et  Thomas  cum  ipsis.  Venit  ergo  Iesus,  quum  ianuae  essent  clausae,  et  stetit  in  medio  et  dixit:  Pax  vobis.  27.  Deinde  dicit  Thomae:  Infer  digitum  tuum  huc  et  vide  manus  meas:  et  infer  manum  tuam  et  mitte  in  latus  meum:  et  ne  sis  infidelis,  sed  fidelis.  28.  Respondit  Thomas  et  dixit  ei:  Dominus  meus  et  Deus  meus.  29.  Dicit  ei  Iesus:  Quia  vidisti  me,  Thoma,  credidisti:  beati,  qui  non  viderunt,  et  crediderunt.  24.  Thomas  autem.  Hic  Thomae  incredulitas  refertur,  ut  inde  melius  confirmetur  piorum  fides.  Non  modo  tardus  ille  et  difficilis  ad  credendum  fuit,  sed  etiam  contumax.  Fecit  eius  durities,  ut  se  rursus  eadem  specie  videndum  atque  etiam  palpandum  Christus  praeberet.  Hoc  modo  non  illi  solum,  sed  nobis  quoque  novum  adiumentum  accessit  testandae  Christi  resurrectioni.  Caeterum  nobis  exemplo  est  Thomae  pervicacia,  pravitatem  hanc  fere  omnibus  esse  ingenitam,  ut  sponte  se  ipsos  impediant,  dum  patefactus  est  ad  fidem  ingressus.  25.  Nisi  videro  ete.  Hic  notatur  fons  vitii,  quia  sapere  quisque  vult  ex  proprio  sensu  nimium-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci