|
47:442
hanc
superbiam.
Ergo
sicuti
apostolis
iniuncta
est
salutis
et
vitae
aeternae
legatio,
ita
rursum
armati
fuerunt
vindicta
adversus
omnes
impios,
qui
oblatam
sibi
salutem
respuunt,
ut
docet
Paulus
2.
Corinth.
10,
6.
Caeterum
ordine
posterius
est,
quia
priore
loco
ostendi
oportuit
verum
et
genuinum
evangelii
praedicandi
finem.
Quod
Deo
reconciliamur,
hoc
evangelii
proprium
est
:
accidentale
vero,
quod
morti
aeternae
addicuntur
increduli.
Qua
ratione
Paulus,
dum
illam
cuius
nuper
memini
vindictam
denuntiat
incredulis,
mox
subiicit,
Postquam
impleta
fuerit
vestra
obedientia.
Significat
enim
proprium
esse
evangelii,
ut
invitet
omnes
ad
salutem
:
adventitium
autem
esse,
ut
interitum
quibusdam
afferat.
Notandum
tamen
est,
quisquis
evangelii
vocem
audit,
nisi
peccatorum
remissionem
illic
sibi
promissam
amplectitur,
reatu
et
aeterna
damnatione
obstringi.
Nam
sicut
Dei
filiis
odor
est
vivificus,
ita
iis
qui
pereunt
odor
est
mortis
in
mortem.
Non
quod
necessaria
sit
damnandis
reprobis
evangelii
praedicatio,
quum
natura
perditi
simus
omnes,
et
praeter
haereditariam
maledictionem
novas
mortis
causas
sibi
qnisque
accersat,
sed
quia
multo
graviorem
poenam
meretur
eorum
contumacia,
qui
scientes
et
volentes
filium
Dei
spernunt.
24.
Thomas
autem
unus
ex
duodecim,
qui
vocabatur
Didymus,
non
erat
cum
illis
quando
venit
Iesus.
25.
Dixerunt
ergo
ei
alii
discipuli:
Vidimus
Dominum.
Ipse
autem
dixit
eis:
Nisi
videro
in
manibus
eius
vestigium
clavorum
et
misero
digitum
meum
in
vestigium
clavorum
manumque
meam
misero
in
latus
eius,
non
credam,
26.
Post
dies
autem
octo,
rursus
erant
intus
discipuli
eius,
et
Thomas
cum
ipsis.
Venit
ergo
Iesus,
quum
ianuae
essent
clausae,
et
stetit
in
medio
et
dixit:
Pax
vobis.
27.
Deinde
dicit
Thomae:
Infer
digitum
tuum
huc
et
vide
manus
meas:
et
infer
manum
tuam
et
mitte
in
latus
meum:
et
ne
sis
infidelis,
sed
fidelis.
28.
Respondit
Thomas
et
dixit
ei:
Dominus
meus
et
Deus
meus.
29.
Dicit
ei
Iesus:
Quia
vidisti
me,
Thoma,
credidisti:
beati,
qui
non
viderunt,
et
crediderunt.
24.
Thomas
autem.
Hic
Thomae
incredulitas
refertur,
ut
inde
melius
confirmetur
piorum
fides.
Non
modo
tardus
ille
et
difficilis
ad
credendum
fuit,
sed
etiam
contumax.
Fecit
eius
durities,
ut
se
rursus
eadem
specie
videndum
atque
etiam
palpandum
Christus
praeberet.
Hoc
modo
non
illi
solum,
sed
nobis
quoque
novum
adiumentum
accessit
testandae
Christi
resurrectioni.
Caeterum
nobis
exemplo
est
Thomae
pervicacia,
pravitatem
hanc
fere
omnibus
esse
ingenitam,
ut
sponte
se
ipsos
impediant,
dum
patefactus
est
ad
fidem
ingressus.
25.
Nisi
videro
ete.
Hic
notatur
fons
vitii,
quia
sapere
quisque
vult
ex
proprio
sensu
nimium-
|