[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:435  435  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  436  regnum,  ad  coelestem  gloriam,  ad  Deum  ipsum  perveniant.  Magna  igitur  emphasis  est  in  verbo  hoc  adscendo:  quia  manum  Christus  suis  porrigit,  ne  alibi  quam  in  coelo  felicitatem  quaerant.  Nam  ubi  thesaurus  noster,  ibi  et  cor  nostrum  esse  decet  (Matth.  6,  21).  Christus  autem  sursum  se  adscendere  praedicat:  ergo  adscendere  nos  oportet,  nisi  velimus  ab  eo  separari.  Caeterum,  ubi  addit  se  ad  Deum  adscendere,  quidquid  ex  eius  discessu  tristitiae  et  anxietatis  concipere  poterant  apostoli,  facile  discutit.  Significat  enim  se  divina  virtute  fore  semper  suis  praesentem.  Adscensu  quidem  notatur  locorum  distantia:  sed  quamvis  corpore  absit  Christus,  quia  tamen  apud  Deum  est,  virtus  eius  ubique  diffusa  spiritualem  eius  praesentiam  clare  demonstrat.  Quorsum  enim  adscendit  ad  Deum,  nisi  ut  sedens  ad  eius  dexteram  in  coelo  et  terra  regnaret?  Denique  hac  loquutione  divinam  regni  sui  potentiam  commendare  voluit,  ne  carnis  absentiam  moleste  ferrent  discipuli.  Iam  vero  illius  fraternae  coniunctionis,  cuius  nuper  facta  est  mentio,  fructus  et  effectus  exprimitur,  dum  Christus  Deum  et  patrem  nobis  communem  secum  facit.  Ego,  inquit,  ad  patrem  adscendo,  qui  etiam  vester  est.  Alibi  audimus  nos  omnium  Christi  bonorum  factos  esse  consortes.  Sed  hoc  fundamentum  est,  quod  fontem  ipsum  bonorum  nobiscum  communicat.  Hoc  certe  inaestimabile  bonum  est,  quod  statuere  tuto  et  secure  possunt  fideles,  suum  esse  Deum  qui  Deus  est  Christi,  suum  esse  patrem  qui  pater  est  Christi.  Nec  vero  timendum  est,  ne  temeritatis  arguatur  haec  fiducia,  ubi  in  Christo  fundata  est,  vel  superba  sit  iactantia,  quam  Christus  ipse  nobis  ore  suo  dictavit.  Porro  Christus  deum  suum  appellat,  quatenus  sumpta  servi  figura  se  ipsum  exinanivit.  Est  igitur  hoc  humanae  eius  naturae  proprium,  sed  in  totam  personam  confertur  unitatis  respectu,  quia  idem  est  homo  et  Deus.  Quod  ad  secundum  membrum  spectat,  diversa  est  etiam  inter  nos  et  illum  ratio:  ipse  enim  natura  Dei  filius,  nos  adoptione  duntaxat,  sed  gratiae,  quam  per  ipsum  consequimur,  ea  est  stabilitas,  ut  nullis  diaboli  machinis  concuti  queat,  quin  semper  vocemus  patrem  nostrum,  qui  nos  in  filio  suo  unigenito  adoptavit.  19.  Quum  ergo  vesper  esset  diei  illius,  qui  primus  erat  sabbatorum,  et  clausae  essent  ianuae,  ubi  congregati  erant  discipuli,  propter  metum  Iudaeorum,  venit  Iesus  et  stetit  in  medio  et  dicit  eis:  Pax  vobis.  20.  Et  quum  hoc  dixisset,  ostendit  eis  manus  et  latus  suum.  Gavisi  ergo  sunt  discipuli  viso  Domino.  21.  Dixit  itaque  illis  Iesus  rursum:  Pax  vobis:  quemadmodum  misit  me  pater,  etiam  ego  mitto  vos.  22.  Quum  hoc  dixisset  insufflavit  et  dixit  eis:  Accipite  spiritum  sanctum.  23.  Quorum  remiseritis  peccata,  remissa  erunt  illis:  et  quorum  retinueritis,  retenta  erunt.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci