|
44:43
43
IN
SOPHONIAM
44
Domino
suas
opportunitates
esse
notas,
ut
virtutem
suam
exserat
ubi
opus
fuerit.
Assyria
autem
respectu
Iudaeae
septentrionalis
erat:
ideo
dicit,
Ad
aquilonem
Dominus
manum
extendet,
et
perdet
Assyriam:
ponet
Nineven
in
vastationem,
ut
sit
instar
deserti.
Sequitur
:
14.
Et
cubabunt
in
medio
eius
greges,
omnes
bestiae
gentium:
etiam
onocrotalus,
etiam
noctua
(alii
vertunt
pro
onocrotalo,
ibin,
alii
cuculum,
alii
pro
noctua,
ericium),
in
postibus
eius
pernoctarunt:
vox
cantabit
m
fenestra,
in
poste
vastitas
(alii
vertunt
corvum:
sed
nomen
vastitatis,
quod
postulat
ratio
grammaticae,
retinendum
nobis
est),
quia
nudavit
cedrum
(vel
contignationem).
Hic
describit
propheta
formam
urbis
et
regionis
vastatae.
Dicit
fore
cubile
gregibus
in
medio
urbis
Ninevae.
Scimus
fuisse
urbem
populosam.
Atqui
in
frequentia
hominum
non
esset
locus
gregibus,
praesertim
in
medio
urbis
sinu
et
loco
celeberrimo.
Ergo
mutatio
non
vulgaris
hic
describitur
quum
dicit
propheta
greges
accubituros
in
medio
Ninevae,
Adiungit
omnes
bestias.
Nam
animalia
quae
solitudinem
captant
et
fugiunt
hominum
conspectum,
solent
perrumpere,
ubi
vident
regiones
vacuas
et
desertas:
ac
liberius
tunc
grassantur,
quemadmodum
fieri
solet
post
clades
bellicae:
et
si
qua
regio
nudata
sit
suis
incolis,
lupi
et
leones
et
ferae
bestiae
vagantur
summa
licentia.
Sic
etiam
propheta
ex
alienis
et
remotissimis
terris
venturas
dicit
feras,
quae
reperient
locum
ubi
prius
fuerat
Nineve.
Adiungit
vel
onocrotalos,
vel
ibides,
vel
cuculos
et
eiusmodi
aves
sylvestres.
Neque
enim
laboro
de
unaquaque
specie:
quia
mihi
sufficit
tenere
prophetae
consilium.
Deinde
Iudaei
etiam,
quamvis
audacter
affirment
vel
esse
onocrotalum
vel
ibin,
tamen
nihil
afferunt
certi.
Denique
huc
pertinet
descriptio,
fore
locum
illum,
quem
ante
colebat
magna
hominum
frequentia,
sic
desertum,
ut
tantum
sylvestres
bestiae
et
nocturnae
aves
futurae
sint
incolae.
Tenendum
autem
memoria
est
quod
dixi,
haec
omnia
proponi
Iudaeis,
ut
miserias
suas
patienter
ferant,
quarum
intelligunt
Deum
fore
vindicem:
quia
haec
sola
etiam
nobis
fultura
restat
in
gravissimis
malis,
sicuti
Paulus
admonet
primo
capite
secundae
ad
Thessalonicenses,
venturum
scilicet
tempus
quo
Dominus
relaxationem
nobis
dabit
et
refrigerium
:
poenam
vero
sumet
de
adversariis
nostris.
Et
Ninevem
praecipue
nominat
propheta,
ut
agnoscant
Iudaei
nihil
tam
pretiosum
esse,
vel
splendidum
in
mundo,
quod
Deus
non
posthabeat
ecclesiae
suae
saluti,
quemadmodum
dicitur
apud
Iesaiam
(43,
3),
Dabo
pretium
redemptionis
vestrae
Aegyptum:
sic
etiam
Deus
minatur
urbi
opulentissimae,
ut
testetur
quantopere
diligat
electum
populum.
Hoc
autem
|