[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:429  429  CAPUT  XX.  430  habebant  momenti?  Sufficiat  ergo  nobis  illa  simplicitas,  quod  Christus  abiectis  mortis  insignibus  testari  voluit,  se  beatam  et  immortalem  vitam  induisse.  8.  Vidit  et  credidit.  Frigida  est  illa  expositio,  quam  nonnulli  afferunt,  Ioannem  credidisse  quod  ex  Maria  audierat,  sublatum  scilicet  fuisse  Christi  corpus.  Nusquam  enim  credendi  verbum,  praesertim  ubi  simpliciter  et  sine  adiectione  positum  est,  in  hoc  sensu  reperies.  Nec  obstat  quod  domum  suspensi  adhuc  et  perplexi  redeunt  Petrus  et  Ioannes:  nam  aliquot  supra  in  locis  hac  loquutione  usus  est  Ioannes,  quum  fidei  profectum  notare  vellet.  Iam  vero  narrat  Lucas,  miratum  esse  Petrum  visa  tali  sepulcri  specie.  Quo  significat  venisse  illi  maius  aliquid  et  altius  in  mentem  quam  quod  retulerat  Maria.  Saepius  audierant  ex  ore  Christi,  quod  tunc  cernebant  oculis,  sed  hoc  ex  eorum  animis  effluxerat.  Nunc  vero  novae  rei  conspectu  admoniti  divinitus  de  Christo  sentire  incipiunt,  quamvis  adhuc  longe  absint  a  pura  et  liquida  fidei  notitia.  Ergo  se  ipsum  accusat  Ioannes,  dum  hoc  sibi  fuisse  credendi  principium  fatetur,  ubi  signa  resurrectionis  Christi  conspexit.  Ad  haec,  suum  et  fratrum  vitium  amplificat,  quod  non  tantum  obliti  essent  verborum  Christi,  sed  scripturas  non  tenerent.  Fidei  enim  defectum  huic  ignorantiae  adscribit.  Unde  etiam  colligi  potest  utilis  admonitio,  socordiae  nostrae  imputandum  esse,  quum  nos  latent  quae  de  Christo  cognoscenda  erant,  quia  in  scripturis  non  profecimus  quantum  decebat,  quae  Christi  virtutem  ad  liquidum  patefaciunt.  Ne  longius  petamus  exemplum,  videtur  quidem  obscure  et  tantum  sub  involucris  illic  indicari  Christi  resurrectio:  verum  attentis  lectoribus  satis  clara  exstant  testimonia.  Probat  Paulus  in  Actis  (13,  34),  Christum  debuisse  resurgere,  quia  Deus  per  Iesaiam  (55,  3)  pronuntiat,  sub  eius  regno  misericordiam  Davidi  promissam  fore  stabilem.  Putaret  imperitus  quispiam  nihil  ad  rem  facere,  quod  Paulus  adducit.  Verum  quicunque  tenent  fidei  principia  et  rite  sunt  in  scriptura  exercitati,  facile  agnoscunt  quam  apta  sit  ratiocinatio.  Nam  ut  Christus  gratiam  Dei  in  perpetuum  nobis  stabiliat,  eum  perpetuo  vivere  necesse  est.  Plurimi  sunt  similes  loci,  quos  nunc  colligere  necesse  non  est.  Tribus  ergo  simus  contenti.  Psalmo  16,  10  habetur:  Non  permittes,  ut  sanctus  tuus  videat  corruptionem.  Vaticinium  hoc  Petrus  et  Paulus  de  Christo  exponunt:  et  merito,  quando  nullus  est  ex  filiis  Adam,  qui  non  sit  per  se  corruptioni  obnoxius.  Ergo  illic  asseritur  Christi  immortalitas.  Minime  etiam  dubium  est,  ad  Christum  spectare  sententiam  illam  :  Dixit  Dominus  Domino  meo,  sede  a  dexteris  meis,  donec  ponam  inimicos  tuos  scabellum  pedum  tuorum  (Ps.  110,  1).  Mors  autem  non  destruetur  nisi  ultimo  die.  Ergo  tribuitur  Christo  regnum  usque   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci