|
20:429
429
SUPPLEMENTUM.
430
nunc
quidem
adferre
possim.
Mihi
enim
iusta
est
tacendi
causa,
ubi
plus
quam
sciam
possimque
a
me
exspectatur
aut
quaeritur.
Agnoscitis
nempe
ex
meo
quodam
scripto,
quum
Deum
non
colitis,
nullam
vobis
pacem
conscientiae
constare
posse.
At
illud
multo
peius
habet,
quod
omnem
ex
illo
vestro
carcere
effugiendi
rationem
praecisam
vobis
statuitis.
Quid
dicam?
Miseret
me
vestrae
sortis
et
constrictionis.
Sed
quorsum
illud?
nempe
ut
Dominum
pro
vobis
supplex
orem
ut
in
tantis
infirmitatibus
vos
respiciat,
quod
nobis
omnibus
mutuo
ac
perpetuo
precari
debemus:
ac
non
ut
has
meas
preces
interponendo,
quod
a
vobis
malum
admittitur,
elevem.
Neque
etiam
exspectatis
fortasse
ut
vobis
blandiar:
sed
quum
ita
meam
consolationem
requiritis
ut
mali
aliquando
tollendi
occasionem
omnem
vobis
negatam
adiiciatis,
illud
me
plane
constringit,
ne
quid
ulterius
vobis
respondere
valeam.
Ego
vero
si
vestrae
illae
angustiae
veros
ac
ferventes
gemitus
ad
Dominum
in
vobis
excitarent,
sperarem
exitum
a
Domino
vobis
oblatum
iri.
Sed
quemadmodum
extra
spem
in
illum
sperandum
est,
ita
etiam
extra
media
ad
ipsius
vocationem
sequendam
enitendum
est,
ne
illi
desimus.
Idque
ita
statuendum
est,
ut
quum
omnia
sese
opponere
videbuntur,
et
viae
omnes
claudi
atque
obstrui,
nihilominus
perrumpamus
omnia,
et
nullus
nostris
commodis
vel
rationibus
in
rei
tantae
deliberatione
detur
locus.
Si
penes
me
esset
vobis
manum
quovis
modo
porrigere,
non
committerem
ut
meum
hic
officium
a
vobis
merito
desideraretur.
Quum
aliud
non
possim,
nolite
exspectare
ut
quod
Dominus
a
vobis
requirit
illud
a
me
remitti
possit.
Vestrum
est
potius,
ut
consolationem
accipiant
corda
vestra,
vosmet
inter
vos
ad
illud
ipsum
exhortari,
quod
a
vobis
pro
impossibili
habetur.
Veniat
enim
in
mentem
quantum
sit
illud
malum,
quo
adhuc
detinemini.
Quumque
illud
ita
ut
est
persenseritis,
tum
a
Domino
vires
postulate
ad
luctam,
etiamsi
ad
sanguinem
usque
decertandum
sit.
Inducite
porro
in
animum,
non
esse
praescriptam
vobis
unius
diei
luctam,
quum
ex
Satanae
vinculis
evolaveritis
:
neque
aliter
omnia
peractum
iri
cogitate,
quam
si,
uti
semel
maledictum
illud
quod
vobis
incumbit
iugum
exueritis,
ita
etiam
in
sancta
et
recta
constantia
reliqua
deinde
vita
perstetis.
Nimis
enim
frequentia
sunt
illarum
exempla,
quae
bullarum
instar
momento
a
pietate
exciderunt.
Atque
ita
sibi
consulunt
pessime,
qui
in
aere
aedificant.
Iam
ubi
serio
meditatae
eritis,
quam
non
minus
arduum
sit
perseverantiae
exemplum
quam
plane
necessarium
in
Domini
vocatione,
ut
ad
illud
praestandum
impares
nimium
sumus,
illud
vos
excitet,
ut
ad
Domini
opem
et
praesidium
vos
conferatis.
Sic
enim
illum
abunde
instructum
comperietis
ad
suos
ad
cumulum
suae
erga
ipsos
liberalitatis
perducendos,
|