[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:425  425  CAPUT  XX.  426  40.  Sicut  mos  est  Iudaeis.  Postquam  extrema  ignominia  defunctus  erat  Christus  in  cruce,  honorificam  eius  sepulturam  esse  Deus  voluit,  ut  esset  gloriae  resurrectionis  praeludium.  Sumptum  non  mediocrem  faciunt  Nicodemus  et  Ioseph,  ut  supervacuus  videri  possit:  sed  consilium  Dei  spectandum  est,  qui  etiam  spiritu  eos  suo  impulit  ad  praestandum  hunc  filio  suo  honorem,  ut  crucis  horrorem  nobis  tolleret  sepulcri  odore.  Caeterum  quae  extraordinaria  sunt  in  exemplum  trahi  non  debent.  Deinde  nominatim  exprimit  evangelista  sepultum  fuisse,  quemadmodum  Iudaeis  mos  erat:  quibus  verbis  significat,  hanc  fuisse  unam  ex  legis  caeremoniis.  Nam  veterem  populum,  cui  non  ita  clare  testata  erat  resurrectio,  et  qui  specimen  eius  ac  pignus  in  Christo  non  habebat,  talibus  adminiculis  fulciri  oportuit,  ut  constanti  fide  mediatoris  adventum  exspectaret.  Quare  notandum  est  discrimen  inter  nos,  quibus  illuxit  evangelii  claritas,  et  inter  patres,  quibus  figurae  Christi  absentiam  supplebant.  Haec  ratio  est,  cur  tunc  fuerit  tolerabilis  maior  rituum  pompa,  quae  hodie  vitio  non  careret.  Nam  qui  hodie  tam  sumptuose  mortuos  sepeliunt,  non  tam  mortuos  homines,  quam  Christum  ipsum  regem  vitae  e  coelo  detractum  sepulcro  quantum  in  se  est  recondunt,  quia  eius  resurrectio  veteres  illas  caeremonias  abrogavit.  Fuit  etiam  magna  inter  gentes  sepeliendi  cura  et  religio,  quae  originem  procul  dubio  a  patribus  habuit  sicut  sacrificia.  Sed  quum  nulla  apud  eos  vigeret  spes  resurrectionis,  non  fuerunt  patrum  imitatores,  sed  simiae.  Promissio  enim  et  verbum  Dei  tanquam  anima  est,  quae  caeremonias  vivificat.  Sublato  verbo  quidquid  rituum  usurpant  homines,  etiamsi  externa  specie  piorum  observationi  conveniat,  nihil  aliud  est  quam  putida  vel  fatua  superstitio.  Nobis  vero,  ut  dictum  est,  hodie  colenda  est  hac  in  parte  sobrietas  ac  parsimonia,  quia  immodici  sumptus  odorem  resurrectionis  Christi  exstinguunt.  41.  Erat  autem  in  loco.  Hoc  tertium  est  caput,  quod  observandum  esse  dixi  in  historia  sepulturae.  Locum  exprimit  evangelista  pluribus  de  causis.  Primum,  non  temere  nec  sine  certa  Dei  providentia  accidit,  quod  in  sepulcro  novo  conditum  fuit  Christi  corpus.  Tametsi  enim  communem  obiit  mortem  cum  aliis  omnibus,  quia  tamen  primogenitus  ex  mortuis  futurus  erat  et  primitiae  resurgentium,  novum  illi  sepulcrum  datum  est.  Aliud  quidem  fuit  Nicodemi  et  Iosephi  consilium  :  nam  quia  pauxillum  temporis  restabat  usque  ad  occasum  solis,  quod  erat  initium  sabbati,  quaesita  fuit  ab  illis  loci  commoditas.  Deus  interea  praeter  eorum  mentem  filio  suo  sepulcrum  adhuc  intactum  delegit.  Ergo  sanctis  hominibus  tantum  placet  loci  propinquitas,  ne  sabbatum  violent:  Deus  autem  quod  minime  quaerebant  illis  offert,  ut  filii  sui  sepulturam  symbolo  aliquo   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci