|
32:425
425
PSALMUS
CXLVII.
426
gravemur,
non
nisi
per
nos
stare
quominus
manu
porrecta
nos
Deus
eruat,
qui
tam
suaviter
ad
se
invitat
omnes
miseros.
Ex
opposito
impiis
eius
contemptoribus
denuntiat
omnia
male
et
infeliciter
cessura.
Diximus
primo
Psalmo,
viae
nomine
totum,
notari
vitae
cursum.
Disperdet
igitur
Deus
viam
impiorum,
quia
omnia
eorum
consilia,
omnes
actiones,
quidquid
tentarint
vel
aggressi
fuerint,
maledicet,
ut
nihil
eis
prospere
succedat.
Quamvis
ergo
polleant
consilio,
imo
callidi
sint
et
astuti,
facultas
etiam
bonorum
omnium
suppetat,
omnes
eorum
spes
Deus
evertet.
Nam
sicuti
manum
suis
porrigens
per
quaevis
obstacula,
imo
per
invia
eos
deducit:
ita
rursus
apertam
et
planam
viam
reprobis
abrumpet.
10.
(Regnabit
Iehova.)
Sermonem
ideo
ad
ecclesiam
convertit,
quo
melius
persuadeat
piis
omnibus
re
ipsa
talem
sensuros
Deum
qualem
antehac
descripsit.
Porro
quum
Deum
vocat
perpetuum
regem,
simul
tenendum
est
in
quem
finem
regnet.
Ac
definitio
ex
superioribus
elogiis
petenda
est.
Unde
sequitur,
tam
in
vita
quam
in
morte
nos
sub
eius
regis
custodia
salvos
fore,
qui
nonnisi
in
salutem
nostram
regnat.
Si
simpliciter
dixisset,
Iehovam
regnare
perpetuo,
excipere
promptum
erat
procul
nos
distare
ab
incomprehensibili
eius
gloria.
Ideo
diserte
exprimit
sacro
foedere
devinctum
esse
electo
populo.
PSALMUS
CXLVII.
ARG.
Invitat
etiam
hic
Psalmus
fideles
ad
Deum
laudandum
duabus
de
causis,
quod
scilicet
in
generali
mundi
gubernatione,
et
singulis
coeli
et
terrae
partibus
refulgeant
eius
potentia,
bonitas,
sapientia,
et
reliquae
virtutes:
praesertim
vero
quod
ecclesiam,
quam
gratis
elegit,
peculiari
gratia
foveat
et
tueatur,
collapsam
etiam
restituat,
et
dissipatam
colligat.
1.
Laudate
Deum,
quia
bonum
est
psallere
Deo
nostro,
quia
iucundum,
decora
laus,
2.
Aedificans
Ierusalem
Iehova,
dispersos
Israelis
congregabit:
3.
Sanans
contritos
corde,
et
colligans
dolores
eorum.
4.
Numerans
multitudinem
stellarum,
singulis
nomina
imponens.
5.
Magnus
Dominus
noster,
et
multus
virtute,
intelligentiae
eius
non
est
numerus.
6.
Sublevans
miseros
Iehova,
deiiciens
impios
usque
ad
terram.
1.
(Laudate
Deum.)
Quanquam
beneficia
hic
commemorat
quibus
promiscue
totum
genus
humanum
Deus
prosequitur,
non
tamen
dubium
est,
sermonem
proprie
ad
fideles
dirigi,
qui
soli
oculati
sunt
operum
Dei
testes:
quum
incredulos
mentis
|