[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:421  421  CAPUT  XIX.  422  Erat  magnus  dies  illius  sabbati.  Magis  recepta  lectio  est:  Erat  magnus  ille  dies:  haec  tamen  quam  posui  ia  multis  vetustis  et  probatis  exemplaribus  habetur.  Eligant  lectores  utram  maluerint.  Si  legas  axsivoo  in  genitivo,  sabbatum  pro  ipsa  hebdomade  sumendum  erit:  ac  si  dixisset  evangelista,  fuisse  illius  septimanae  diem  festum  paschatis  respectu  celeberrimum.  Loquitur  autem  evangelista  de  proximo  die,  cuius  initium  erat  ab  occasu  solis:  quo  maior  erat  religio,  cadavera  suspensa  relinquere.  Sin  vero  magis  placeat  in  nominativo  casu  legere:  Erat  ille  magnus  dies,  eodem  fere  recidet  sensus,  quantum  ad  summam  rei  :  in  verbis  tantum  erit  varietas,  nempe  quod  sabbatum  illud  sanctius  faceret  paschae  accessio.  33.  Quum  autem  ad  Iesum  venissent.  Quod  fractis  duorum  latronum  cruribus  Christum  mortuum  inveniunt,  atque  ideo  non  attingunt  eius  corpus,  in  eo  extraordinarium  divinae  providentiae  opus  apparet.  Dicent  quidem  profani  homines  naturaliter  fieri,  ut  alius  alio  citius  moriatur:  verum,  qui  totam  historiae  seriem  expendet,  arcano  Dei  consilio  adscribere  cogetur,  quod  mors  omnium  opinione  celerior  Christum  a  fractione  crurum  exemit.  34.  Sed  unus  militum  lancea  aperuit  Quod  lancea  confossum  fuit  eius  latus  a  milite,  factum  est  ad  mortem  comprobandam:  sed  Deus  longe  altius  respexit,  ut  mox  videbimus.  Puerile  vero  papistarum  commentum,  qui  ex  lanceario  Longinum  fecerunt,  proprium  viri  nomen  esse  fingentes:  ac  ne  quid  fabulae  deesset,  caecum  prius  fuisse  militem  nugati  sunt,  et  recepto  visu  ad  fidem  conversum.  Itaque  ab  illis  in  sanctorum  catalogum  relatus  est.  Talibus  patronis  quum  suffultae  sint  eorum  preces  quoties  Deum  invocant,  quid,  obsecro,  impetrare  unquam  poterunt?  Sed  digni  sunt  quicunque  spreto  Christo  suffragia  mortuorum  captant,  quos  diabolus  ad  larvas  et  lemures  abripiat.  Exivit  sanguis  et  aqua.  Hallucinati  sunt  quidam,  miraculum  hic  fingentes.  Naturale  enim  est,  dum  coagulatur  sanguis,  amisso  rubore  fieri  aquae  similem.  Notum  etiam  est  in  membrana  praecordiis  vicina  aquam  contineri.  Decepti  autem  sunt  illi,  quod  tam  sedulo  evangelista  inculcat  aquam  fluxisse  cum  sanguine,  ac  si  aliquid  insolitum  et  praeter  naturae  ordinem  referret.  Sed  aliud  ei  fuit  consilium,  nempe  ut  narrationem  suam  aptaret  scripturae  testimoniis,  quae  mox  subiicit:  praesertim  vero  ut  inde  elicerent  fideles,  quod  ipse  alibi  admonet,  Christum  scilicet  venisse  cum  aqua  et  sanguine:  quibus  verbis  significat,  secum  attulisse  veram  expiationem  et  verum  lavacrum.  Nam  peccatorum  remissio  et  iustitia  animaeque  puritas  duobus  istis  symbolis  in  lege  figurabantur,  sacrificiis  et  ablutionibus.  In  sacrificiis  sanguis  peccata  expiabat  ac  pretium  erat  irae  Dei  placandae.  Lavacra  testi-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci