|
47:420
Christus
obtulit.
Atqui
facilis
est
refutatio:
quod
nullum
offerendi
mandatum
ipsi
habeant:
deinde,
quod
Christus
semel
una
oblatione
defunctus
pronuntiet
ex
cruce,
totum
esse
perfectum.
Ergo
plus
quam
falsarii
sunt,
qui
testamentum
sacro
filii
Dei
sanguine
obsignatum
perfide
corrumpunt
ac
violant.
Emisit
spiritum.
Omnes
evangelistae
diligenter
mortem
Christi
exprimunt,
nec
immerito:
nam
hinc
nobis
vitae
fiducia,
hinc
etiam
secura
adversus
mortem
gloriatio,
quod
eam
vice
nostra
obiit
Dei
filius
et
cum
ea
luctando
superior
evasit.
Notanda
autem
est
loquutio
quam
usurpat
Ioannes,
qua
docemur,
pios
omnes,
qui
cum
Christo
moriuntur,
secure
animas
suas
deponere
in
Dei
custodiam,
qui
fidelis
est,
nec
perire
sinet
quod
servandum
susceperit.
Hoc
inter
filios
Dei
et
reprobos
discrimen
est
moriendi,
quod
hi
animas
temere
exhalant,
illi
autem
Dei
tutelae
committunt,
quasi
pretiosum
depositum,
cuius
fidus
erit
custos
usque
in
diem
resurrectionis.
Nomen
spiritus
hic
pro
anima
immortali
accipitur,
quemadmodum
satis
patet.
31.
Iudaei
ergo,
(ut
non
manerent
sabbato
corpora
in
cruce,
quia
parasceue
erat,
et
erat
magnus
dies
illius
sabbati)
rogarunt
Pilatum,
ut
frangerentur
eorum
crura
et
tollerentur.
32.
Venerunt
ergo
milites,
et
primi
quidem
fregerunt
crura,
et
alterius,
qui
crucifixus
erat
cum
eo.
33.
Quum
autem
ad
Iesum
venissent,
postquam
viderunt
eum
iam
mortuum,
non
fregerunt
eius
crura.
34.
Sed
unus
militum
lancea
eius
latus
aperuit,
et
continuo
exivit
sanguis
et
aqua.
35.
Et
qui
vidit,
testimonium
reddidit,
et
verum
est
eius
testimonium,
et
ille
novit
quod
vera
dicit,
ut
vos
credatis.
36.
Haec
autem
facta
sunt,
ut
scriptura
impleretur:
Os
non
comminuetis
eius.
31.
Et
iterum
alia
scriptura
dicit:
Videbunt,
in
quem
transfixerunt.
31.
Quia
parasceue
erat.
Haec
quoque
narratio
ad
fidem
aedificandam
valet.
Primum
quia
ostendit,
impletum
fuisse
in
Christi
persona
quod
in
scripturis
praedictum
erat
(Zach.
12,
10):
deinde,
quia
mysterium
continet
non
vulgaris
momenti.
Dicit
evangelista
Iudaeos
rogasse
ut
corpora
tollerentur
e
crucibus.
Mandatum
id
quidem
fuerat
lege
Dei,
sed
Iudaei,
ut
solent
hypocritae,
rebus
minutis
tantum
intenti
sine
ullo
scrupulo
maxima
scelera
praetereunt.
Nam
ut
sabbatum
suum
religiose
celebrent,
de
externa
pollutione
anxii
sunt.
Interea
non
reputant
quam
nefandum
fuerit
scelus,
vita
privare
hominem
innoxium.
Sic
paulo
ante
vidimus,
non
ingressos
fuisse
praetorium
ne
se
polluerent,
quum
totam
regionem
pollueret
eorum
impietas.
Interea
per
eos
exsequitur
Dominus,
quod
salutis
nostrae
plurimum
intererat,
ut
mirabiliter
intactum
maneat
Christi
corpus,
et
ex
eius
latere
fluant
sanguis
et
aqua.
|