|
31:42
quin
anxie
cum
gravissimis
tentationibus
ei
luctandum
fuerit.
Sed
quia
sibi
probe
conscius
erat,
se
nihil
temere
tentasse,
ut
ambitio
pravaque
cupiditas
plerosque
ad
res
novas
impellit
:
quin
potius
certo
persuasus
esset,
se,
quum
nihil
tale
appeteret,
divinitus
creatum
esse
regem
:
alta
fiducia
contra
totum
mundum
sese
erexit,
quemadmodum
his
verbis
magnifice
tam
regibus,
quam
eorum
copiis
insultat.
Fatetur
quidem
sibi
arduum
esse
certamen,
quia
non
exigua
tantum
manus,
sed
integri
populi
cum
regibus
in
eum
conspirent:
sed
deinde
animose
iactat,
frustra
id
fieri
:
quia
bellum
non
cum
homine
mortali,
sed
cum
Deo
ipso
suscipiunt.
Porro
incertum
est,
loquaturne
tantum
de
hostibus
intestinis,
an
vero
querimoniam
suam
ad
exteros
quoque
extendat.
Et
certe
quum
in
eum
hostes
undique
insurrexerint,
et
postquam
turbas
in
populo
composuit,
suo
etiam
ordine
infesti
fuerint
vicini:
ego
utrosque
libenter
complector,
tam
Iudaeos
quam
Gentes.
Durum
enim
esset
sub
pluribus
gentibus
ac
populis
notari
unam
gentem
:
item
de
multis
regibus
fieri
sermonem,
si
in
unum
Saulem
respiceret.
Adde,
quod
figurae
complemento
melius
quadrat,
diversas
hostium
species
coniungi;
quia
scimus
Christo
non
modo
cum
domesticis
hostibus,
sed
etiam
cum
extraneis
fuisse
negotium
:
quia
communis
fuit
ad
machinandam
eius
ruinam
totius
mundi
conspiratio.
Et
Iudaei
quidem
in
Christum,
sicut
in
Davidem,
priores
furere
coeperunt:
deinde
alias
gentes
eadem
insania
corripuit.
Haec
summa
est,
quamlibet
robustis
praesidiis
valeant
qui
conantur
eum
evertere,
irritos
tamen
esse
eorum
tumultus,
et
vana
consilia.
Populis
motum
et
fremitum
assignans,
regibus
et
proceribus
conventum
ad
ineunda
consilia,
aptissime
loquutus
est.
Interim
significat,
ubi
diu
multumque
consultaverint
reges,
ubi
populi
effuderint
suos
impetus,
omnes
nihil
profecturos.
Sed
notanda
est
fiduciae
ratio
quod
scilicet
non
temere
vel
privato
motu
se
ingesserit
ad
regnandum,
sed
tantum
Dei
vocationem
sequutus
sit.
Unde
colligit
in
sua
persona
Deum
impeti:
quia
fieri
non
potest
quin
regni,
cuius
est
auctor,
se
vindicem
ostendat.
Nam
se
titulo
Messiae
vel
Christi
insigniens
nonnisi
Dei
auspiciis
ac
mandato
se
regnare
praedicat:
quia
allata
per
manum
Samuelis
unctio
eum
regem
ex
privato
homine
creaverit.
Non
putabant
quidem
hostes
Davidis
se
contra
Deum
ruere,
imo
hunc
sibi
esse
animum
fortiter
negassent:
non
tamen
abs
re
David
illis
Deum
opponit,
quasi
recta
contra
eum
suos
impetus
dirigant:
quia
regnum
ab
ipso
erectum
habefactare
volentes,
caeca
ferocia
in
ipsum
incurrunt.
Nam
si
Deo
sunt
rebelles
quicunque
potestati
ab
eo
ordinatae
resistunt,
id
longe
verius
competere
debuit
in
sacrum
illud
regnum
quod
singulari
privilegio
sancitum
fuit.
Sed
iam
ad
figurae
substantiam
venire
operae
pretium
est.
Quod
42
|