47:416  Dei  consilio  retineant  evangelistae,  in  hac  etiam  parte  impletam  fuisse  scripturam  admonent.  Locus  tamen,  quem  adducunt  ex  Psalmo  22,  19,  videtur  intempestive  ad  praesentem  causam  trahi.  Nam  quum  illic  queratur  David,  se  hostibus  praedae  fuisse,  metaphorice  sub  nomine  vestium  sua  omnia  designat:  ac  si  uno  verbo  diceret,  spoliatum  se  et  nudatum  ab  improbis  fuisse.  Quam  figuram  dum  negligunt  evangelistae,  a  nativo  sensu  discedunt.  Sed  tenendum  est  primo  loco,  Psalmum  ad  Davidem  restringi  non  debere,  quemadmodum  ex  pluribus  sententiis  patet,  praesertim  vero  ex  clausula  ubi  habetur:  Celebrabo  nomen  tuum  in  gentibus:  quod  de  Christo  exponere  necesse  est.  Iam  vero  non  mirum,  si  obscure  in  Davide  adumbratum  fuerit,  quod  in  Christo  expressius  cernitur  :  quanto  scilicet  veritas  suo  typo  clarior  esse  debet.  Sciamus  porro  nudatum  fuisse  Christum  suis  vestibus,  ut  nos  iustitia  sua  indueret.  Nudum  eius  corpus  hominum  probris  fuisse  expositum,  ut  nos  cum  gloria  appareamus  ad  Dei  tribunal.  Quod  allegorico  sensu  quidam  hunc  locum  ad  scripturam  torquent,  quae  laceratur  ab  haereticis,  nimis  coactum  est.  Non  displicet  quidem  comparatio,  quod  sicuti  semel  a  profanis  militibus  divisae  sunt  Christi  vestes,  ita  hodie  perversi  homines  totam  scripturam,  qua  Christus  ut  se  nobis  conspicuum  praebeat  vestitur,  alienis  commentis  discerpunt.  Sed  minime  ferenda  est  papistarum  improbitas  cum  horribili  Dei  blasphemia  coniuncta.  Scripturam  dicunt  ab  haereticis  lacerari:  tunicam  vero,  hoc  est  ecclesiam,  integram  manere:  ut  reiecta  scripturae  autoritate  fidei  unitatem  in  solo  ecclesiae  titulo  consistere  evincant,  quasi  vero  ipsa  ecclesiae  unitas  alibi  fundata  sit  quam  in  scripturae  fide.  Quum  ergo  fidem  a  scriptura  divellunt,  ut  uni  ecclesiae  addicta  subiaceat,  tali  divortio  non  iam  Christum  despoliant,  sed  crudeli  sacrilegio  discerpunt  eius  corpus.  Quanquam  ut  illis  demus,  ecclesiae  symbolum  esse  inconsutilem  tunicam,  minime  obtinebunt  quod  captant,  quia  probandum  restabit,  penes  ipsos  esse  ecclesiam,  cuius  nullum  prorsus  signum  ostendunt.  25.  Stabant  autem  iuxta  crucem  Iesu  mater  eius  et  soror  matris  eius  Maria  Gleophae  et  Maria  Magdalena.  26.  Quum  vidisset  ergo  Iesus  matrem  ac  discipulum  adstantem  quem  diligebat,  dicit  matri  suae:  Mulier,  ecce  filius  tuus.  27.  Deinde  dicit  discipulo:  Ecce  mater  tua.  Et  ex  illa  hora  accepit  eam  discipulus  in  sua.  25.  Stabant  autem.  Hic  obiter  narrat  evangelista,  Christum  ita  paruisse  Deo  patri,  ut  non  neglexerit  officium  humanae  erga  matrem  pietatis.  Se  ipsum  quidem  oblitus  est  ac  omnia,  quatenus  necesse  fuit  ad  praestandam  patri  obedientiam:  sed