32:415  415  PSALMUS  CXLV.  416  que  propius  coniunctus  est  Deo,  melius  in  eius  cognitione  profecit.  Iam  si  Deus  non  tantum  nobis  vult  gratificari,  ut  ita  loquar,  sed  miseriarum  nostrarum  sympathia  tangi  dicitur,  ut  sit  nobis  eo  humanior,  quo  magis  sumus  miseri:  cuius  socordiae  esset  non  statim  ad  eum  accurrere?  Sed  quia  peccatis  nostris  bonitatem  eius  a  nobis  arcemus,  nobisque  obstruimus  accessum  :  nisi  hoc  obstaculum  superet  Dei  bonitas,  frustra  de  eius  gratia  et  misericordia  dissererent  prophetae.  Ideo  quod  sequitur,  necessario  addendum  fuit:  quia  magnus  est  clementia,  peccatis  eum  ignoscere,  et  tolerare  vitia  hominum,  ut  etiam  indignis  propitius  sit.  Etsi  autem  impios  quoque  patienter  Deus  sustinet,  quia  tamen  percipiendae  veniae  capaces  non  sunt,  peculiariter  ad  solos  fideles  dirigitur  haec  doctrina,  qui  vivo  fidei  sensu  Dei  bonitatem  percipiunt.  Nam  reprobis  dicitur,  Ad  quid  vobis  dies  Domini?  tenebrae  dies  ille,  et  non  lux  :  afflictio,  et  non  laetitia  Amos  5,18.  Et  videmus  quam  duriter  statim  ab  initio  contra  eos  fulminet  Nahum  1,  3.  Postquam  enim  elogia  haec  ex  Mose  retulit,  ne  animos  inde  attollant,  mox  infert  ex  opposito,  Deus  rigidus  est  ac  severus,  terribilis  et  inexorabilis  iudex.  Restat  ergo  ut  qui  suis  peccatis  iram  Dei  provocarunt,  favorem  eius  fide  sibi  reconcilient.  9.  (Bonus  Iehova  omnibus,)  Latius  patet  haec  sententia  quam  superior:  quia  hic  commemorat  David  Deum  non  modo  paterna  indulgentia  clementer  ignoscere  delictis,  sed  promiscue  beneficum  esse  erga  omnes,  sicuti  oriri  facit  solem  suum  super  bonos  et  malos,  Matth.  5,  45.  Quamvis  ergo  peccatorum  remissio  thesaurus  sit  clausus  reprobis,  non  tamen  Deum  impedit  ipsorum  malitia  et  pravitas  quominus  in  eos  quoque  suam  bonitatem  effundat  Deus,  sed  quam  sine  sensu  devorant.  Interea  soli  fideles  norunt  quid  sit  propitio  Deo  frui:  sicuti  alibi  dicitur,  Accedite  ad  eum  et  illuminamini  et  facies  vestrae  non  pudefient:  gustate  et  videte  quam  suavis  sit  Iehova,  Psal.  34,  6.  Quod  paulo  post  dicitur  misericordia  Dei  se  extendere  ad  omnia  opera  eius,  neque  absurdum,  neque  durum  videri  debet.  Nam  quum  peccata  nostra  totum  mundum  involvant  Dei  maledictione,  ubique  locus  est  misericordiae  Dei,  ut  brutis  etiam  animalibus  subveniat.  10.  (Celebrabunt  te  Iehova.)  Concludit  David,  quamvis  multi  impio  silentio  Dei  laudes  obruant,  ubique  tamen  ipsas  fulgere,  sponteque  occurrere  et  quasi  resonare  in  mutis  creaturis.  Deinde  speciale  praeconium  attribuit  fidelibus,  qui  et  oculis  praediti  sunt  ad  consideranda  Dei  opera,  et  sciunt  nihil  esse  potius  quod  agant,  quam  ut  se  exerceant  in  praedicandis  eius  beneficiis.  Quod  mox  additur,  Gloriam  regni  tui  dicent,  ad  solos  fideles  refero.  Quanquam  si  quibus  magis  placeat  generaliter  ad  omnes