[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:413  413  PSALMUS  CXLV.  414  fortitudinem  terribilium  tuorum  dicent,  et  magnitudinem  tuam  narrabo.  1.  (Extollam  te.)  Non  tantum  quid  facturus  sit  narrat  David,  sed  tam  se  quam  alios  incitat  et  hortatur  ad  hoc  pietatis  officium,  ut  sacrificia  laudis  quae  meretur  Deo  simul  omnes  offerant.  Nam  in  hunc  finem  Deum  humano  generi  tam  beneficum  esse  admonet,  ut  pia  gratitudine  colatur.  Studii  quoque  perseverantiam  commendat,  nam  quum  sua  beneficia  continuet,  minime  aequum  est  nos  in  eo  laudando  fatigari.  Itaque  sicuti  novam  subinde  materiam  laudum  offert  suis  fidelibus,  ita  eos  ad  gratitudinem  stimulat,  ut  toto  vitae  cursu  in  ea  se  exerceant.  Nam  quum  dicit  quotidie,  notatur  assiduitas.  Postea  addit,  etiamsi  plura  saecula  victurus  esset,  se  in  finem  usque  id  facturum.  Et  repetitio  ad  notandam  vehementiam  non  parum  facit.  Iam  quum  probabile  sit,  compositum  fuisse  Psalmum  quo  tempore  florebat  regnum  Davidis,  haec  circumstantia  notatu  digna  est,  quod  Deum  regem  suum  vocando  se  et  terrenos  omnes  principes  cogit  in  ordinem,  ne  qua  terrena  altitudo  obscuret  Dei  gloriam.  Quod  etiam  melius  confirmat  proximo  versu,  ubi  exclamans  magnitudinem  Dei  immensam  esse,  admonet  tunc  rite  demum  a  nobis  Deum  laudari  quum  ad  immensitatem  potentiae  eius  quasi  obstupescimus,  vel  rapimur  in  ecstasin.  Ex  illo  deinde  fonte  admirationis  pro  modulo  nostro  manabunt  iustae  laudes.  4.  (Generatio  generationi.)  Hic  in  genere  ostendit  creatos  esse  in  hunc  finem  cunctos  mortales,  et  sustineri  in  vita,  ut  studium  suum  impendant  canendis  Dei  laudibus.  Ac  subest  tacita  antithesis  inter  aeternum  Dei  nomen,  et  famae  immortalitatem,  quam  sibi  magni  viri  rebus  praeclare  gestis  acquirere  videntur.  Etsi  enim  historiis  celebrantur  humanae  virtutes,  Dei  tamen  longe  diversa  est  ratio,  qui  memoriam  operum  suorum  quotidie  renovat,  imo  praesenti  fructu  eam  fovet,  vigereque  facit  in  animis  nostris,  ne  unquam  intercidat.  Hac  ratione  etiam  gloriosum  dicit  excellentiae  splendorem,  vel  decus,  ut  se  et  alios  in  eius  admirationem  melius  attollat.  Verba  mirabilium  pro  incomprehensibili  operum  Dei  ratione  accipio  :  quia  totidem  sunt  miracula  quae  sensus  nostros  absorbent.  Atque  hinc  colligimus,  Dei  magnitudinem  non  latere  in  arcana  eius  essentia,  de  qua,  omissis  operibus,  qui  subtiliter  disputant  frigide  tantum  nugantur:  quum  vera  religio,  non  speculativam,  sed  practicam  notitiam  requirat.  Postquam  autem  dixit  eloquar,  vel  meditabor  (verbum  enim  HITli^X  utroque  modo  posse  accipi  alibi  vidimus)  sermonem  ad  alios  transferens  significat  semper  aliquos  fore  in  mundo  iustitiae,  et  bonitatis  Dei  praecones:  simulque  dignas  esse  virtutes  Dei,  quarum  fama  in  omnium  linguis  uno  consensu  per-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci