|
47:412
Non
es
amicus
Caesaris.
Minaciter
extorquent
a
Pilato
ut
Christum
damnet.
Nihil
enim
magis
odiosum^
obiicere
poterant
et
quod
plus
terroris
posset
incutere,
quam
dum
suspectum
reddunt
malae
in
Caesarem
fidei.
Tu,
inquiunt,
ostendis
tibi
curae
non
esse
Caesaris
imperium,
si
eum
absolvis,
qui
omnia
turbare
conatus
est.
Haec
tandem
improbitas
fregit
animum
Pilati,
qui
ante
concussus
tantum
fuerat
violentis
clamoribus.
Nec
vero
frustra
istas
circumstantias
evangelista
tam
sedulo
persequitur
et
inculcat,
quia
nostra
magnopere
interest,
Christum
scire
non
prius
fuisse
damnatum
a
Pilato,
quam
ter
et
quater
iam
absolutus
esset
eiusdem
ore:
ut
inde
colligamus,
non
suo
ipsum
nomine
fuisse
damnatum,
sed
pro
nostris
peccatis.
Inde
etiam
colligere
licet,
quam
voluntarius
ad
subeundam
mortem
fuerit,
qui
uti
neglexit
propenso
illo
in
se
iudicis
affectu.
Et
certe
haec
obedientia
effecit,
ut
mors
eius
boni
odoris
sacrificium
esset
expiandis
omnibus
peccatis.
13.
Sedit
pro
tribunali.
Hinc
apparet
quam
varie
distractus
fuerit
Pilatus,
ac
si
histrio
unus
duas
ageret
personas.
Conscendit
tribunal,
ut
Christum
solenni
more
supplicio
addicat:
interea
palam
declarat,
se
hoc
invitum
facere
et
repugnante
conscientia.
Ironice
Christum
vocat
regem,
significans
frivolam
esse
calumniam,
qua
gravabant
illum
Iudaei:
vel
certe
ut
compescat
eorum
furorem,
probrosum
hoc
toti
genti
fore
admonet,
si
rumor
vulgatus
fuerit,
fuisse
ex
ea
damnatum
aliquem
regni
affectati
crimine.
Quum
evangelista
nomen
hebraicum
loci
Gabbatha
fuisse
refert,
linguam
chaldaeam
intelligit
vel
syriacam,
quae
tunc
in
communi
usu
erat:
Gabba
enim
Hebraeis
excelsum
significat.
E
sublimi
itaque
loco
damnari
Christum
oportuit,
ut
ipse
summus
iudex
e
coelo
adveniens
nos
extremo
die
absolvat.
14.
Hora
fere
sexta.
Videntur
evangelistae
in
tempore
notando
varii
esse
et
parum
inter
se
consentientes.
Dicunt
tres
alii
tenebras
ab
hora
sexta
factas
esse,
quum
iam
in
cruce
penderet
Christus.
Marcus
etiam
diserte
exprimit
horam
fuisse
tertiam,
quum
de
eo
lata
fuit
sententia.
Solutio
tamen
non
est
difficilis.
Satis
patet
ex
aliis
locis,
diem
tunc
in
quatuor
partes
fuisse
divisum,
sicuti
nox
vicissim
quatuor
habebat
vigilias.
Hinc
factum
est,
ut
singulis
diebus
quaternas
tantum
horas
interdum
assignent
evangelistae,
et
singulas
horas
in
tres
extendant.
Interea
spatium
unius
horae,
quod
ad
finem
inclinat,
sequenti
annumerant.
Secundum
hanc
supputationem
Ioannes
hora
sexta
damnatum
fuisse
Christum
narrat,
quia
tempus
diei
ad
horam
sextam
vel
ad
secundam
partem
vergebat.
Hinc
colligimus
hora
sexta
vel
circiter
Christum
fuisse
crucifixum.
Locus
enim,
ut
paulo
post
dicet,
erat
urbi
vicinus.
Inter
sextam
et
nonam
coeperunt
tenebrae,
|