|
32:412
repellendos
hostes,
quum
nemo
vim
aut
molestiam
inferat.
Eodem
pertinet
clamor
in
plateis,
qui
ex
subito
tumultu
exoritur.
Sensus
ergo
est,
nulla
inquietudine
turbari
urbes:
quia
Deus
hostes
procul
arceat.
15.
(Beatus
populus
cui
sic.)
Concludit
hoc
modo,
satis
testatum
esse
et
conspicuum
erga
suos
Dei
favorem.
Si
quis
obiiciat,
nihil
nisi
crassum
et
terrenum
spirare,
quod
de
felicitate
hominum
aestimat
ex
caducis
commodis:
respondeo,
haec
duo
coniunctim
legenda
esse,
beatos
esse
qui
in
sua
abundantia
Deum
sibi
propitium
sentiunt:
et
sic
eius
gratiam
degustant
in
benedictionibus
caducis,
ut
de
paterno
eius
amore
persuasi
adspirent
ad
veram
haereditatem.
Nec
vero
absurde
hoc
dicitur,
beatos
esse
quibus
in
hoc
mundo
Deus
benedicet,
modo
ne
in
ipsa
fruitione
et
usu
caecutiant,
vel
socordes
ac
stupidi
negligant
autorem.
Nam
quod
nonnullis
vitae
subsidiis
destitui
nos
Deus
patitur,
haec
certe
tam
benigna
eius
providentia
illustre
rari
amoris
speculum
est.
Quid
autem
optabilius,
quam
nos
Deo
curae
esse?
praesertim
ubi
non
ita
insipidi
animi
sunt
quin
Deum
colligant
sibi
esse
patrem,
qui
tam
liberaliter
ab
eo
aluntur.
Nam
ad
hunc
scopum
referri
debent
omnia.
Et
alioqui
inedia
statim
consumi
praestaret,
quam
satiari
brutorum
animalium
instar:
nec
tenere
hoc
praecipuum
caput,
beatos
esse
quos
Deus
in
populum
elegit.
Interea
notandum
est,
quamvis
partem
aliquam
felicitatis
gustandam
nobis
Deus
in
potu
et
cibo
delibet,
non
ideo
tamen
miseros
esse
fideles
qui
per
inopiam
et
egestatem
aegre
vitam
trahunt:
quia
defectum
hunc,
qualiscunque
est,
solatiis
melioribus
Deus
supplet
PSALMUS
CXLY.
ARGr.
Propheta
secum
reputans
admirabilem
Dei
sapientiam,
bonitatem,
iustitiam,
primum
in
tota
mundi
gubernatione,
praesertim
vero
tuendo,
fovendo,
et
regendo
genere
humano,
effertur
ad
celebrandas
eius
laudes.
Postquam
autem
in
genere
elogia
providentiae
eius
recensuit,
tandem
descendit
ad
peculiarem
gratiam
qua
dignatur
suos
fideles.
Laus
Davidis.
1.
Extollam
te
Deus
meus
rex,
et
benedicam
nomini
tuo
in
saeculum
et
usque.
2.
Quotidie
benedicam
tibi,
ei
laudabo
nomen
tuum
in
saeculum
et
usque.
3.
Magnus
Iehova,
et
laudabilis
valde,
et
magnitudinis
eius
non
est
investigatio.
4.
Generatio
generationi
laudabit
opera
tua,
et
potentiam
tuam
narrabunt
5.
Decorem
gloriae
excellentiae
tuae,
et
verba
mirabilium
tuorum
meditabor.*)
6.
Et
*)
Je
mediteray,
en
marge:
ou
parleray.
|