|
32:409
409
PSALMUS
CXLIV.
410
Hic
vero
aliud
propositum
fuit,
nempe
quum
se
multae
mortes
ingererent,
quae
possent
desperatione
obruere
eius
mentem,
concipere
incredibilem
Dei
virtutem,
cui
omnia
mundi
obstacula
cedere
necesse
est.
Certe
non
frustra
hyperbolicis
istis
loquutionibus
evectus
est,
ne
salutem
suam
includeret
humanis
mediis:
quia
nihil
magis
praeposterum
tunc
fuit,
quam
Dei
virtutem
consuetis
modis
metiri.
7.
(Mitte
manum
tuam
ab
excelso.)
Iam
uno
verbo
intelligimus
quorsum
tendant
priores
figurae,
nempe
ut
cessantibus
terrenis
subsidiis,
manum
suam
e
coelo
Deus
exserat:
quia
periculi
magnitudo
poscebat
inusitatum
iuvandi
morem.
Ideo
hostes
suos
aquis
magnis
et
profundis
comparat.
Quod
alienos
vocat,
non
tam
ad
generis
originem,
quam
ad
ingenium
et
mores
refertur.
Male
enim
hoc
ad
incircumcisos
trahitur,
quum
degeneres
potius
Iudaeos
perstringat
David.
qui
falso
gloriabantur
in
carne.
Et
paulo
post
significat
non
tam
sibi
cum
exteris
esse
negotium,
qui
vi
et
armis
ex
professo
pugnarent,
quam
cum
intestinis
hostibus.
Per
dextram
falsitatis
quidam
intelligunt
temerarios
conatus,
quos
sperabat
David
frustratum
iri.
Alii
restringunt
ad
solennem
iurisiurandi
ritum,
ac
si
vocasset
periuros.
Alii
exponunt,
non
minus
exsequi
manibus
perversa
consilia,
quam
lingua
mentiri.
Sed
quia
in
promissionibus
recepti
moris
fuit,
manus
conserere,
sicuti
dicit
Solomo,
Prov.
l
l
,
21
et
16,
5:
Manus
ad
manum:
non
dubito
quin
significet
perfidos,
insidiosos,
et
fallaces.
Optime
enim
cohaerent
haec
duo
inter
se,
lingua
fallax,
et
manus
fraudulenta:
ac
si
dixisset,
quidquid
promittant,
nihil
tamen
sperandum
esse:
quia
tantum
fallendi
causa
blande
loquantur,
et
manus
porrigant.
9.
Deus
canticum
novum
cantabo
tibi:
in
nablo,
in
psalterio
psallam
tibi.
10.
Dans
salutem
regibus,
redimens
Davidem
servum
suum
a
gladio
noxio.
l
l
.
Bedime
me,
et
eripe
me
e
manu
filiorum
alieni,
quorum
os
loquutum
est
fallaciam,
et
dextra
eorum
dextra
fraudis.
9.
{Deus
canticum
novum
cantabo
tibi.)
Iterum
collecto
animo
se
ad
gratias
agendas
comparat,
non
dubitans
quin
Deus
ad
extremum
usque
beneficia
sua
tueri
velit.
Diximus
autem
alibi
per
canticum
novum
intelligi
rarum
et
singulare,
unde
sequitur,
plus
sperasse
Davidem,
quam
caperet
humana
ratio:
quia
pro
auxilii
magnitudine
promittit
insolitum
cantici
genus,
quod
insigni
epitheto
a
quotidianis
sacrificiis
separat.
Quantum
ad
Nablon
et
Psalterium,
diximus
alibi
fuisse
hanc
partem
legalis
paedagogiae.
Praecipue
vero
notandum
est
cantici
argumentum,
quod
scilicet
Deus
regum
servator
Davidem
sua
auctoritate
et
mandato
creatum
et
j
unctum
regem
non
modo
tutatus
sit,
sed
redemerit
i
|