32:406  vitam  sperare  ex  mera  Dei  bonitate.  Nam  licet  severus  appareat  Deus  in  perdendis  impiis,  quam  de  illis  exiget  vindictam  testimonium  paternae  erga  se  gratiae  fore  affirmat  David.  Et  certe  ut  plurimum  sibi  mutuo  occurrunt  Dei  severitas  et  misericordia:  quia  suis  servandis  manum  porrigere  volens  irae  suae  fulmen  contra  eorum  hostes  exserit.  Denique  armatus  prodit  ad  suos  liberandos,  sicuti  apud  Iesaiam  cap.  63,  4  loquitur,  Dies  vindictae  in  corde  meo,  et  annus  redemptionis  meae  hic  est.  Porro  servum  Dei  se  nominans,  nequaquam  officia  sua  iactat:  sed  potius  commendat  Dei  gratiam,  cui  hoc  acceptum  referri  debuit.  Neque  enim  proprio  marte  vel  industria  acquiritur  haec  dignitas,  ut  censeamur  inter  Dei  servos,  sed  a  gratuita  eius  electione  pendet,  qua  nos  in  suorum  numerum  et  ordinem,  antequam  nati  sumus,  accensere  dignatur:  sicuti  idem  David  alibi  clarius  exprimit,  Ego  servus  tuus,  servus  tuus  sum,  et  filius  ancillae  tuae,  Psal.  116,  16.  Tantundem  enim  hoc  valet  ac  si  Dei  se  clientem  faciens  eius  patrocinio  vitam  suam  permitteret.  PSALMUS  CXLIV.  AEG.  Psalmus  hic,  gratiarum  actione  et  precibus  mistus  est:  quia  David  magnifice  extollens  donorum  Dei,  quibus  ornatus  fuerat,  amplitudinem,  sive  quod  cursum  totius  vitae  humanae  multis  incommodis  obnoxium  videret,  sive  quia  restabat  multum  negotii  cum  hominibus  perversis,  vota  simul  facit  ut  Deus  easdem  gratias  ad  finem  usque  prosequatur.  Differt  a  Psalmo  decimo  octavo:  quia  illic  pacato  regno,  rebusque  prospere  fluentibus,  tantummodo  triumphat:  hic  vero  aliquas  sollicitudinis  et  metus  notas  adspergit:  quia  adhuc  eum  exercebant  hostium  reliquiae.  Davidis.  1.  Benedictus  Iehova,  fortitudo  mea*\  qui  docet  manus  meas  ad  proelium,  digitos  meos  a<  bellum.  2.  Beneficentia  mea,  et  munitio  mea,  arx  mea,  et  liberator  meus  mihi,  clypeus  meus,  et  in  ipso  speravi,  subiiciens  populum  meum  sub  me.  3.  Iehova,  quid  est  homo  ut  agnoscas  eum?  filius  hominis,  ut  de  eo  cogites?  4.  Homo  vanitati  similis,  dies  eius  quasi  umbra  praeteriens.  1.  (Benedictus  Iehova.)  Facile  apparet,  Davidem,  quum  tam  splendidis  elogiis  celebravit  Dei  gratiam,  non  modo  regno  potitum  fuisse,  sed  insignes  quoque  victorias  adeptum.  Deum  robur  suum  appellans,  fatetur,  quidquid  habet  fortitudinis,  divinitus  sibi  fuisse  inditum:  non  modo  quia  ex  pastore  rustico  factus  erat  strenuus  bellator:  sed  *)  Ma  force,  en  marge:  ou  mon  rocher.  26*