|
55:405
405
CAPUT
II.
406
Neque
vero
Iacobus
contendit,
quisquis
probus
appareat,
fidem
protinus
habere.
Hoo
tantum
vult,
fidem
sine
bonorum
operum
testimonio
frustra
praedicari,
quia
ex
viva
radice
bonae
arboris
semper
prodeant
fructus.
19.
Credis
quod
Deus
est
Ex
hoo
uno
verbo
abunde
constat,
totam
hanc
disputationem
de
fide
non
haberi,
sed
de
vulgari
Dei
notitia
quae
hominem
Deo
nihilo
plus
coniungit,
quam
solis
adspectus
evehit
in
coelum.
Fide
autem
nos
Deo
appropinquare
certum
est.
Praeterea
ridiculum
erit,
si
quis
diabolos
habere
fidem
dicat.
Atqui
eos
hac
in
parte
Iacobus
hypocritis
praefert.
Contremiscit
diabolus,
inquit,
ad
Dei
mentionem:
quia
iudicem
suum
quum
agnoscat,
timore
eius
afficitur.
Ergo
qui
Deum
agnitum
contemnit,
aliquanto
deterior
est.
Benefacis
hic
positum
est,
extenuandi
causa:
ac
si
dixisset,
hoc
scilicet
maguum
est,
infra
diabolos
subsidere.
20.
Vis
autem
scire,
o
homo
inanis,
quod
fides
absque
operibus
mortua
sit?
21.
Abraham
pater
noster
nonne
ex
operibus
iustificatus
est%
quum
obtulit
filium
suum
Isaac
super
altare?
22.
Fides
quod
fides
cooperata
fuerit
eius
operibus,
et
ex
operibus
fides
perfecta
fuerit?
23.
Atque
impleta
fuerit
scriptura
quae
dicit:
Credidit
Abraham
Deo,
et
imputatum
Uli
fuit
in
iustitiam
1
et
amicus
Dei
vocatus
est?
24.
Videtis
igitur
quod
ex
operibus
iustificatur
homo,
et
non
ex
fide
solum.
25.
Similiter
et
Rahab
mere*
trix,
nonne
ex
operibus
iustificata
est,
quum
excepit
nuntios,
et
alia
via
eiecit?
26.
Quemadmodum
enim
corpus
sine
anima
mortuum
est,
ita
et
fides
sine
operibus
mortua
est.
20.
Vis
autem
scire.
Tenendus
est
hic
quaestionis
status.
Neque
enim
hic
disceptatio
est
de
iustificationis
causa:
sed
tantum
quid
valeat,
et
quo
loco
habenda
feit
fidei
professio
sine
operibus.
Perperam
igitur
faciunt
qui
hoc
testimonio
probare
contendunt,
operibus
iustificari
hominem:
quia
nihil
tale
voluit
Iacobus.
Nam
probationes,
quas
subiicit,
ad
hanc
sententiam
referendae
sunt,
quod
nulla
sit,
vel
saltem
mortua,
absque
operibus
fides.
Nemo
enim
unquam
intelliget
quid
dicatur,
nec
prudenter
de
verbis
iudicabit,
nisi
qui
perspectum
habebit
scriptoris
consilium.
21.
Nonne
Abraham.
Arripiunt
sophistae
vocem
iustificandi
:
deinde
quasi
victores
clamitant,
partem
iustitiae
in
operibus
esse
positam.
Atqui
sana
interpretatio
ex
circumstantia
praesentis
loci
petenda
erat.
Diximus
autem
Iacobum
hic
non
tractare
unde
aut
quomodo
iustitiam
homines
consequantur
:
et
hoc
cuivis
planum
est
:
sed
hoc
tantum
intendere,
bona
opera
cum
fide
perpetuo
esse
coniuncta.
Ideoque
quum
pronuntiat
Abraham
fide
|