[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:405  405  PSALMUS  CXLIV.  406  ad  bonum  flexibiles  reddat,  sed  praesentem  effectum  statuit.  Idem  et  proximo  membro  confirmat,  quum  dicit,  spiritus  tuus  bonus  deducat  me,  ete.  Ducem  enim  spiritum  Dei  optat  non  modo  quatenus  illustrat  mentes,  sed  efficaciter  corda  flectens  in  consensum  nos  quasi  manu  ducit.  Porro  circumstantia  loci  admonet,  ubi  certamen  nobis  est  cum  improbis,  sedulo  cavendum  esse  ue  arripiant  nos  praeposteri  affectus:  et  quia  nobis  ad  eos  fraenandos  et  cohibendos  non  suppetit  ratio  vel  facultas,  spiritum  Dei  semper  optandum  esse  ducem,  qui  eorum  intemperiem  subigat.  Interea  docemur  generaliter  quid  valeat  liberum  arbitrium:  cui  hic  a  Davide  eripitur  recta  electio,  donec  cor  a  spiritu  Dei  formatum  fuerit  ad  sanctam  obedientiam.  Et  verbum  ducendi  confirmat  quod  nuper  attigi,  Davidem  non  fingere  mediam  gratiam,  de  qua  balbutiunt  papistae,  quae  hominem  relinquat  suspensum:  sed  efficaciam  longe  maiorem  exprimere,  sicut  etiam  Paulus  docet,  Philip.  2,  13:  Deus  est  qui  operatur  in  vobis  velle  et  perficere  pro  suo  beneplacito.  Terram  rectam  metaphorice  accipio  pro  rectitudine:  quia  significat  David,  simulac  deflectimus  a  Dei  beneplacito,  in  errorem  nos  abduci.  Iam  epitheton  spiritus  tacitae  pravitati  nobis  ingenitae  opponitur:  ac  si  dixisset  David,  vitiosas  esse  et  tortuosas  omnes  hominum  cogitationes,  donec  spiritus  gratia  correctae  fuerint  ad  veram  regulam.  Unde  sequitur,  nihil  nobis  a  sensu  carnis  integrum  vel  sanum  dictari.  Fateor  quidem  reprobos  abripi  spiritu  Dei  malo,  quia  Deus  sua  iudicia  per  diabolos  exsequitur.  Sed  hoc  loco  Davidem  tam  subtiliter  loquutum  esse  non  arbitror:  quin  potius,  damnata  sua  pravitate,  bonitatis,  iustitiae  et  sinceritatis  laudem  tribuisse  spiritui  Dei.  Iam  quum  dicit,  quia  tu  Deus  meus,  ostendit  non  aliunde  quam  ex  gratuita  adoptione  et  promissionibus  se  petere  impetrandi  fiduciam.  Neque  enim  in  arbitrio  nostro  est  facere  ut  sit  Deus  noster,  donec  gratis  nos  praeveniat.  11.  (Propter  nomen  tuum.)  Confirmat  melius  hoc  verbo,  non  ex  alio  fonte,  quam  mera  liberalitate  Dei,  salutis  fidem  petere,  nam  si  quid  afferret  proprium,  non  resideret  in  solo  Deo  causa.  Atqui  dicitur  propter  nomen  suum  nos  iuvare,  ubi  nihil  in  nobis  reperiens  quod  favorem  conciliet,  sola  sua  bonitate  inducitur.  Et  eodem  pertinet  iustitiae  nomen:  quia  Deus  fidelium  salutem  materiam  sibi  constituit  illustrandae  suae  iustitiae,  ut  alibi  diximus.  Simul  etiam  repetit  quod  dixerat  de  ingenti  afflictionum  suarum  magnitudine:  quia  vivificari  petens,  fatetur  quodammodo  se  esse  exanimem,  vel  morti  addictum,  nisi  arcana  quadam  resurrectione  eum  restituat  Deus,  penes  quem  sunt  exitus  mortis,  Psal.  68,  21.  12.  (Et  in  clementia.)  Hoc  quoque  versu  rursus  inculcat  quod  quater  vel  quinquies  prius  dixit,  se   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci