|
55:403
403
EPIST.
IACOBI
404
incumbit,
nisi
misericordia
subveniat.
Dura
et
coacta
est
expositio
eorum
qui
personam
sub
rei
nomine
designari
volunt.
Neque
enim
proprie
gloriatur
homo
adversus
Dei
iudicium,
sed
ipsa
Dei
misericordia
quodammodo
triumphum
agit,
et
sola
regnum
obtinet,
quum
cessat
iudicii
severitas.
14.
Quid
prodest,
fratres
mei,
si
fidem
dicat
aliquis
se
habere,
opera
autem
non
habeat?
numquid
potest
fides
salvum
facere
ipsum
?
15.
Quod
si
frater
aut
soror
nudi
fuerint,
et
egentes
quotidiano
vidui
16.
dicat
autem
aliquis
vestrum
illis:
Abite
cum
pace,
calescite
et
saturamini:
non
tamen
dederitis
illis
quae
sunt
necessaria
corpori:
quae
utilitas?
17.
Sic
et
fides,
si
opera
non
habuerit,
mortua
est
per
se.
14.
Quid
prodest
Pergit
in
commendanda
misericordia.
Quoniam
autem
Deum
fore
nobis
severum
et
simul
formidabilem
iudicem
minatus
fuerat,
nisi
humani
et
misericordes
simus
erga
proximos:
contra
vero
excipiebant
hypocritae,
sufficere
nobis
fidem,
in
qua
sita
est
hominum
salus:
nunc
in
illam
inanem
iactantiam
invehitur.
Summa
igitur
est,
fidem
sine
caritate
nihil
conducere,
adeoque
penitus
esse
mortuam.
Sed
hic
oritur
quaestio,
an
separari
a
caritate
possit
fides.
Et
sane
perversa
huius
loci
expositio
tritam
illam
apud
sophistas
distinctionem
peperit
fidei
informis
et
formatae.
Atqui,
nihil
tale
Iacobus
cogitavit:
nam
ipsum
de
falsa
professione
loqui,
ex
primis
verbis
constat.
Neque
enim
sic
incipit,
Si
fidem
quis
habeat:
sed,
si
quis
se
habere
dicat.
Quo
certe
innuit
iactare
hypocritas
inane
fidei
nomen,
quod
re
ipsa
minime
in
eos
competit.
Ergo
quod
ipse
quoque
f
i
d
em
appellat,
concessio
est,
ut
rhetores
vocant.
Nam
ubi
m
rem
duntaxat
insistimus,
nihil
nocet,
imo
expedit
interdum
causae,
adversario
verbum
concedere
quod
postulat:
quia
statim
re
cognita,
verbum
quoque
facile
illi
excutitur.
Iacobus
ergo
quia
satis
habebat,
falsum
illum
praetextum,
quo
se
tegebant
hypocritae,
refellere,
de
verbo
controversiam
movere
noluit.
Meminerimus
tamen
eum
non
ex
proprio
animi
sensu
loqui
quoties
hic
fidem
nominat:
sed
potius
adversus
eos
disputare
qui
fidem,
qua
prorsus
carent,
falso
praetendunt.
Numquid
potest
fides.
Hoc
tantundem
valet
ac
si
dixisset
:
Nos
frigida
et
nuda
Dei
notitia
salutem
minime
consequi.
Quod
verissimum
esse
omnes
fatentur.
Ideo
enim
nobis
salus
ex
fide,
quia
nos
Deo
coniungit.
Hoc
autem
non
aliter
fit,
quam
dum
inserimur
in
corpus
Christi,
ut
eius
spiritu
viventes
ab
eo
quoque
gubernemur.
Nihil
tale
est
in
hoc
mortuo
fidei
simulacro:
quare
non
mirum
est
si
salutis
effectum
Iacobus
illi
adimit.
15.
Quod
si
frater.
Exemplum
e
re
praesenti
sumit.
Hortatur
enim,
ut
dictum
est,
ad
caritatis
|