|
55:401
401
CAPUT
IL
402
quorundam
observantiae.
Regia
lex
(meo
iudicio)
dicitur
ut
via
regia:
plana
scilicet,
recta
et
aequabilis:
quae
sinuosis
diverticulis
vel
ambagibus
tacite
opponitur.
Secundo
loco,
quum
eos
dicit
r
e
d
a
r
-
gui
a
l
e
g
e
qui
personas
accipiunt,
lex
in
proprio
significatione
capitur.
Nam
quum
Dei
mandata
iubeamur
universos
mortales
amplecti:
quisquis,
paucis
exceptis,
alios
omnes
reiicit,
et
interim
melioribus
praesert
maxime
indignos,
quum
Dei
vinculum
abrumpat,
non
minus
quam
ordinem
invertat:
merito
vocandus
est
legis
transgressor.
10.
Quisquis
enim
totam
legem.
Hoc
tantum
sibi
vult,
Deum
nolle
cum
exceptione
coli,
neque
ita
partiri
nobiscum,
ut
nobis
liceat,
si
quid
minus
adlubescit,
ex
eius
lege
resecare.
Dura
primo
adspectu
baec
sententia
videtur
quibusdam:
quasi
Stoicorum
paradoxo,
peccata
omnia
aequalia
facienti,
subscriberet:
ac
peraeque
puniendum
esse
assereret,
qui
una
tantum
in
re
deliquit,
ac
si
tota
vita
nequam
et
sceleratus
fuisset.
Sed
nihil
tale
apostolo
in
mentem
venisse,
ex
contextu
liquet.
Semper
enim
cur
quidque
dicatur,
notandum
est.
Proximos
negat
diligi,
quum
pars
tantum
aliqua
ambitiose
eligitur,
aliis
neglectis.
Hoo
probat,
quia
non
sit
erga
Deum
obedientia,
ubi
non
est
aequabile
obsequendi
studium
quod
Dei
mandato
respondeat.
Ergo
sicuti
simplex
ac
integra
est
Dei
regula:
ita
nos
integritatem
afferre
convenit,
ne
quis
nostrum,
quae
coniungit
ille,
perperam
separet.
Adsit
ergo
aequabilitas,
si
velimus
rite
obedire
Deo.
Exempli
gratia,
Si
quis
iudex
decem
furta
puniat,
unum
relinquat
impunitum:
hinc
prodit
obliquam
animi
sui
pravitatem,
quod
hominibus
magis
quam
sceleribus
infensus
fuerit.
Nam
quod
in
altero
damnat,
in
altero
absolvit.
Tenemus
nunc
Iacobi
consilium:
nempe,
si
ex
lege
Dei
rescindimus
quod
nobis
minus
erit
commodum
:
etiamsi
in
aliis
partibus
nos
praebeamus
obsequentes,
nos
sieri
omnium
reos,
quia
totam
legem
violamus
in
uno
capite.
Quamquam
autem
hoc
dictum
ad
praesentis
causae
circumstantiam
accommodat:
sumptum
est
tamen
ex
generali
principio,
quod
Deus
regulam
vivendi
nobis
praescripserit,
quam
a
nobis
lacerari
fas
non
est.
Neque
enim
de
aliqua
legis
parte
hoc
dicitur:
Haec
est
via:
ambulate
in
ea:
nec
mercedem
lex,
nisi
universali
obedientiae
promittit.
Stulte
itaque
Scholastici,
qui
partialem
(ut
vocant)
iustitiam
pro
meritoria
reputant.
Atqui
tam
hic
locus
quam
alii
complures,
clare
demonstrant
nullam
esse
iustitiam
nisi
in
perfecta
legis
observatione.
11.
Nam
qui
dixit
Probatio
superioris
sententiae:
quia
considerandus
sit
potius
legislator
quam
singula
seorsum
praecepta.
Iustitia
Dei
quasi
individuum
corpus
lege
continetur.
Quisquis
ergo
caput
unum
legis
transgreditur,
Dei
iustitiam,
quantum
in
se
est,
labefactat.
Deinde
ut
in
una
parte,
Calvini
opera.
Vol.
LV.
|