|
55:400
tius
sibi
divites
cavere
debent,
ne
quid
ex
hac
contagione,
quae
passim
grassatur
in
eorum
ordine,
contrahant.
7.
Bonum
nomen.
Non
dubito
quin
Dei
et
Christi
nomen
intelligat.
I
n
v
o
c
a
r
i
autem
dicit
super
fideles,
non
in
precibus,
ut
aliquando
scriptura
loqui
solet,
sed
ratione
professionis.
Quemadmodum
patris
nomen
super
sobolem
invocari
dicitur,
Genes.
48,
16.
Et
mariti
nomen
super
uxorem,
Iesa
4,
1.
Idem
ergo
est
ac
si
dixisset,
Bonum
nomen
quo
gloriamini,
vel
quo
censeri
vultis,
honoris
causa.
Quod
si
illi
Dei
gloriam
superbe
infamant:
quam
indigni
sunt
quibus
honorem
impendant
Christiani?
8.
Si
legem
quidem
regiam
perficitis,
iuxta
scripturam.
Diliges
proximum
tuum
sicut
te
ipsum:
benefacitis.
9.
Sin
personam
respicitis,
peccatum
committitis,
et
redarguimini
a
lege,
veluti
transgressores.
10.
Quisquis
enim
totam
legem
servaverit,
offenderit
autem
in
uno,
factus
est
omnium
reus.
l
l
.
Nam
qui
dixit:
Ne
moecheris,
dixit
etiam:
Ne
occidas.
Quod
si
non
fueris
moechatus,
occideris
tamen,
factus
es
transgressor
legis.
Sequitur
nunc
plenior
declaratio.
Causam
enim
proximae
reprehensionis
aperte
designat,
quia
non
ex
caritate
in
divites
officiosi
essent,
sed
potius
inani
captandae
gratiae
studio.
Est
autem
prolepsis,
in
qua
adversae
partis
excusationem
occupat.
Poterant
enim
excipere,
non
esse
culpandum
qui
se
humiliter
etiam
indignis
submittit.
Concedit
quidem
Iacobus
id
verum
esse:
sed
ab
illis
falso
praetexi
docet:
quia
tale
obsequium
non
proximis,
sed
personis
exhibeant.
Priore
inquam
membro,
recta
et
laude
digna
esse
agnoscit
quaecunque
caritatis
officia
in
proximos
conferimus.
Altero
negat
ambitiosam
personarum
acceptionem
in
eo
genere
debere
censeri:
quia
a
legis
regula
multum
absit.
Huius
autem
responsionis
cardo
in
nominibus
p
r
o
x
i
m
i
et
p
e
r
s
o
n
a
e
vertitur
:
ac
si
diceret,
Si
obtenditis
facto
vestro
caritatis
speciem,
facile
id
diluetur.
Deus
enim
proximos
iubet
diligere,
non
eligere
personas.
Porro
haec
vox
p
r
o
x
i
m
i
,
totum
hominum
genus
comprehendit.
Qui
igitur
pauculos
suo
arbitrio,
aliis
praeteritis,
colendos
sibi
proponit,
non
Dei
legem
servat,
sed
pravo
animi
sui
studio
obsequitur.
Nominatim
Deus
et
alienos,
et
inimicos,
et
quicunque
alioqui
essent
contemptibiles,
nobis
commendat.
Huic
doctrinae
prorsus
contraria
est
personarum
acceptio.
Quare
merito
Iacobus
cum
caritate
pugnare
TcpoocoTtoXyj^iav
affirmat.
8.
Legem
regiam
perficitis.
Legem
pro
regnla
in
principio
sententiae
simpliciter
accipio
:
P
e
r
-
f
i
c
e
r
e
autem,
pro
sincera
animi
integritate
et
rotunde
(ut
aiunt)
servare.
Opponit
autem
partiali
|