|
44:40
bro
potentiam
suam
commendat,
ut
sciant
Iudaei
praeditum
esse
ipsum
virtute:
deinde
bonitatem
suam
coniungit,
eo
quod
populum
illum
adoptasset.
Sensus
ergo
est,
Deum
per
vitam
suam
iurare:
et
ne
frustra
hoc
fieri
putent
Iudaei,
proponi
in
medium
potentiam
eius:
deinde
gratiam
adiungit.
Moab,
inquit,
erit
instar
Sodomae,
et
filii
Ammon
instar
Gomorrhae:
nempe
in
productionem
urticae
et
fodinam
salis:
hoc
est,
redigentur
terrae
illae
in
solitudinem,
vel
prorsus
erunt
steriles,
ut
nihil
illic
oriatur
praeter
urticas,
sicuti
accidere
solet
locis
desertis.
Quantum
ad
fodinam
salis
spectat,
loquutio
haec
satis
frequenter
occurrit
in
scriptura.
Ergo
salsugo
sterilitatem
denotat
Hebraeis.
Et
addit
propheta
hoc
non
fore
ad
tempus
exiguum
duntaxat.
Erit,
inquit,
perpetua
vastitas.
Adiungit
hoc
fore
in
utilitatem
ecclesiae.
Reliquiae
enim
populi
mei
diripient
eos,
inquit,
et
residuum
gentis
meae
possidebit
eos.
Loquitur
semper
de
reliquiis,
quia
sicuti
heri
dictum
fuit,
necesse
erat
sordibus
purgari
populum
illum,
ita
ut
maneret
tantum
exigua
portio.
Et
scimus
ab
exsilio
non
multos
fuisse
reversos.
Summa
est:
quamvis
Deus
statuerit
ecclesiam
suam
imminuere,
ut
pauci
tantum
supersint:
tamen
paucos
illos
fore
haeredes
totius
terrae,
et
potituros
imperio,
ubi
Deus
vindictam
sumpserit
de
omnibus
eorum
inimicis.
Ideo
sequitur
apud
prophetam,
Hoc
illis
pro
superbia
ipsorum,
inquit.
Videmus
ut
prophetae
consilium
sit,
tollere
quidquid
erat
acerbitatis
quum
Iudaei
viderent
tam
petulanter
se
traduci
a
suis
hostibus.
Quum
ergo
promptum
esset
animos
deiicere,
ut
heri
dictum
fuit,
nihil
esse
molestius
quam
ferre
contumelias:
ideo
hic
diserte
pronuntiat
Deus,
quod
superbe
insultant
vicini
Iudaeis,
hoc
ipsis
exitiale
fore:
sicuti
ruinam
praecedit
superbia,
dicit
Solomon
(Prov.
16,
18).
Et
iterum
confirmat
quod
nuper
attigerat,
nempe
non
posse
Iudaeos
impune
laedi,
quoniam
Deus
susceperat
eos
in
fidem
suamr
eratque
ipsorum
protector.
Quoniam
ergo
exprobrarunt
et
insultarunt
super
populum
Iehovae
exercituum.
Poterat
dicere,
Super
populum
meum^
quemadmodum
proximo
versu:
sed
amplificatio
subest
in
his
verbis:
quasi
diceret
propheta
non
esse
illis
bellum
cum
mortalibus,
sed
cum
Deo
ipso>
cuius
maiestas
laesa
fuerat,
quum
tam
iniuste
oppressi
fuissent
Iudaei.
Sequitur:
l
l
.
Terribilis
Iehova
super
eos,
quia
consumpsit
omnes
deos
terrae:
et
adorabit
e%m
quisque
ex
loco
suo,
omnes
insulae
gentium.
Prosequitur
eandem
sententiam,
quod
scilicet
Deus
virtutem
suam
proferet
in
auxilium
populi
sui.
Nominat
vero
Deum
terribilem,
qui
patienter
ad
tempus
tulerat
hostium
proterviam:
atque
ita
|