[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:40  proiiciant,  quia  tamen  sub  terra  nulla  est  radix  neque  etiam  humor  suppetit  unde  succum  trahant,  statim  evanescit  ac  perit,  vel  marescit  totus  eorum,  decor.  Sola  igitur  Dei  benedictio  est  quae  nos  in  prospero  statu  conservat.  Qui  ex  hac  similitudine  colligunt,  fideles  fructus  suos  tempestive  proferre,  quia  prudenter  discernunt  quando  bene  agendum  sit:  argute,  meo  iudicio,  philosophantur,  extra  prophetae  sensum.  Nihil  enim  aliud  voluit  quam  perpetuo  florere  Dei  filios,  semperque  irrigari  arcana  Dei  gratia  ut  quidquid  illis  accidit,  adiumento  sit  in  salutem:  quum  impios  rapiat  subita  tempestas,  vel  immodicus  calor  absumat.  Quod  autem  fructum  proferre  dicit  tempore  suo,  hoc  verbo  iustam  maturitatem  exprimit:  quia  impii  licet  praecoces  fructus  ostentent,  nihil  tamen  producunt  nisi  abortivum.  4.  Non  sic  impii,  sed  tanquam  quisquiliae  quas  proiicit  ventus.  Poterat  impios  conferre  arbori  cito  exarescenti,  sicuti  Ieremias  17,  6,  similes  myricae  in  deserto  crescenti  eos  facit.  Sed  hac  similitudine  non  contentus,  longe  contemptius  eos  deiicit  :  nempe  quia  non  respicit  laetam  fortunam  in  qua  ad  breve  tempus  exsultant:  sed  magis  expendit  quisnam  demum  eos  exitus  maneat.  Sensus  ergo  est:  Quamvis  nunc  feliciter  habeant  impii,  mox  tamen  quisquiliis  similes  fore:  quia  ubi  Dominus  eos  ad  inopiam  redegerit,  irae  suae  flatu  huc  et  illuc  dispellet.  Porro  hac  loquendi  forma  docet  nos  spiritus  sanctus,  fidei  oculis  contemplari  quod  alioqui  incredibile  videri  posset.  Quamvis  enim  emineat  impius  instar  procerae  arboris,  statuere  tamen  oportet,  paleam  vel  glumam  fore  simul  ac  eius  altitudinem  flatu*  suo  deiicere  volet  Deus.  5.  Propterea  non  consistent  impii  in  iudicio,  neque  scelerati  in  consilio  iustorum.  6.  Quia  novit  Iehova  viam  iustorum,  et  iter  impiorum  peribit.  Quinto  versu  propheta  docet,  felicis  vitae  statum  in  recta  conscientia  fundatum  esse:  ideoque  non  esse  mirum  si  ex  felicitate,  quam  sibi  imaginati  sunt  impii,  repente  excidant.  Subest  autem  species  concessionis:  ac  si  tacite  fateretur  propheta,  impios  quidem  sibi  placere,  suosque  triumphos  agere  quamdiu  res  in  mundo  miscentur  :  sicuti  latrones  in  sylvis  vel  speluncis  extra  iudicis  conspectum  lasciviunt:  sed  res  non  semper  ita  fore  confusas:  ubi  autem  in  legitimum  ordinem  reductae  fuerint,  suas  impiis  istis  delitias  excussum  iri,  ut  sentiant  se  ebrios  fuisse,  dum  felices  sibi  visi  sunt.  Videmus  nunc  ut  propheta  miseros  esse  impios  asserat:  quia  felicitas  interius  sit  conscientiae  bonum.  Non  negat,  antequam  cogantur  ad  examen,  prospere  illis  succedere  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci