|
47:398
fuerit
Petri
stupor,
qui
secure
cum
turba
impiorum
hominum
se
calefecit,
quum
magistrum
negasset.
Quanquam
fieri
potest
ut
metu
retentus
fuerit,
ne
egrediens
e
domo
pontificis
in
alterum
simile
discrimen
veniret.
19.
Pontifex
ergo
interrogavit
Iesum
de
discipulis
suis
et
doctrina
ipsius.
20.
Respondit
Uli
Iesus:
Ego
palam
loquutus
sum
mundo:
ego
semper
docui
in
synagoga
et
in
templo,
quo
omnes
Iudaei
conveniunt,
et
in
occulto
loquutus
sum
nihil.
21.
Quid
me
interrogas?
interroga
eos,
qui
audierunt,
quid
loquutus
sim
illis:
ecce
hi
sciunt
quae
ego
dixerim.
22.
Haec
quum
ipse
dixisset,
unus
ex
ministris,
qui
adstabat,
dedit
ei
alapam,
dicens:
Sic
respondes
pontifici?
23.
Respondit
ei
Iesus:
Si
male
loquutus
sum,
testificare
de
malo:
si
autem
bene,
quid
me
caedis?
24.
Miserat
autem
eum
Annas
ligatum
ad
Gaipham
pontificem.
19.
Interrogavit
Iesum.
Interrogat
pontifex
Christum
perinde
ac
factiosum
aliquem,
qui
discipulos
sibi
cogendo
ecclesiam
scidisset.
Interrogat
quasi
pseudoprophetam,
qui
novis
et
perversis
dogmatibus
conatus
esset
fidei
puritatem
corrumpere.
Christus,
perfunctus
doctoris
munere,
novam
defensionem
non
aggreditur:
ne
tamen
veritatis
patrocinium
deserat,
ostendit
se
paratum
esse
ad
tuenda
omnia
quae
docuerat.
Interea
simul
coarguit
pontificis
impudentiam,
qui
de
re
notissima
tanquam
dubia
inquirat.
Non
satis
est,
quod
redemptorem
sibi
oblatum
respuerunt
una
cum
promissa
sibi
salute,
nisi
totam
legis
expositionem
simul
damnent.
20.
Ego
palam
loquutus
sum.
Puerilis
est
quorundam
error,
qui
hoc
Christi
responso
damnari
existimant,
qui
clam
et
in
cubiculis
tractant
verbum
Dei,
quum
publice
per
impiorum
tyrannidem
non
licet.
Neque
enim
disputat
Christus,
quid
liceat
nec
ne,
sed
illi
propositum
est
refutare
Caiphae
impudentem
malitiam.
Videtur
tamen
hic
locus
pugnare
cum
altera
Christi
sententia
(Matth.
10,
27),
ubi
apostolos
iubet
publicare
super
tecta,
quae
illis
in
aurem
dixerat:
item
quum
pronuntiat,
non
omnibus
datum
esse
ut
audiant
arcana
regni
Dei,
ac
ideo
se
dignari
hac
gratia
solos
duodecim
(ibid.
13,
l
l
)
.
Respondeo,
quum
hoc
loco
negat
se
quidquam
loquutum
esse
in
occulto,
id
referri
ad
ipsam
substantiam,
quae
semper
eadem
fuit,
quamvis
diversa
esset
docendi
forma.
Neque
enim
aliter
loquutus
est
inter
discipulos,
ut
aliud
traderet
:
neque
id
fecit
astute,
quasi
data
opera
celare
vellet
populum,
quae
inter
parietes
paucis
dicebat.
Quare
bona
conscientia
testari
potuit,
se
libere
professum
esse
et
sincere
publicasse
doctrinae
suae
summam.
22.
Haec
quum
ipse
dixisset.
Hoc
ideo
additum
est,
primum
ut
sciamus,
quanta
fuerit
hostium
|