[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:398  vit?  Huc  spectat  repetitio,  qua  significat  perseveranter  se  orasse,  ut  contra  omnes  fluctus  staret  immobilis.  Clarius  etiam  proximo  versu  exprimit  se  exonerasse  suas  curas  in  Dei  sinum.  Nam  effundere  cogitationem,  et.  tribulationem  nuntiare,  perplexis  anxietatibus  opponit,  quas  intus  coquunt  miseri  homines,  et  quibus  se  exurunt,  dum  malunt  fraenum  mordere  quam  confugere  ad  Deum:  vel  insanis  clamoribus  quos  in  aerem  proiiciunt  alii,  qui  ex  paterna  Dei  providentia  nihil  solatii  concipiunt.  Itaque  summa  est,  neque  ululasse  bruto  impetu  apud  homines,  neque  caecis  tormentis  animum  suum  cruciasse:  sed  dolores  suos  familiariter  exposuisse  coram  Deo.  4.  (Quum  se  involveret.)  Quanquam  hic  fatetur  se  anxio  fuisse  animo,  confirmat  tamen  quod  dixit  de  fidei  suae  constantia.  Concinna  autem  translatio  est  animi  in  se  contorti  et  impliciti:  quia  ubi  nullus  in  periculis  exitus  apparet,  inter  varias  revolutiones  animus  alternat,  et  consilia  hinc  inde  accersendo  plus  molestiae  accumulat.  Iam  vero  dicit,  quamvis  nulla  constaret  salutis  ratio,  Deum  tamen  semper  scivisse  quomodo  liberandus  esset.  Quidam  hoc  membrum,  Cognovisti  semitam  meam,  secus  accipiunt:  ac  si  integritatis  suae  David  testem  faceret  Deum.  Sed  alterum  illud  quod  attuli,  rectius  est:  quum  ipse  animum  suum  variis  agitationibus  sursum  et  deorsum  versaret,  et  tamen  inexplicabilis  esset  exitus,  modum  liberandi  fuisse  Deo  cognitum.  Quibus  verbis  docemur,  quamvis  post  tentata  omnia  remedia  consilio  destitui  nos  contingat,  debere  hoo  nobis  sufficere  quod  Deus  mala  nostra  non  ignoret,  ac  nostri  curam  suscipere  dignetur,  sicuti  dicebat  Abraham  Gen.  22,  8:  Dominus  providebit.  Hanc  eandem  regulam  sequutus  est  David,  dum  mortis  caligine  obseptus,  clausis  oculis  regendum  se  tradidit  paternae  Dei  providentiae.  5.  (Adspiciendo.)  Confirmat  se  diros  illos  cruciatus  non  abs  re  perpessum  esse,  quum  nec  quidquam  humanae  opis  vel  solatii  sperandum  esset,  neque  pateret  ullum  mortis  effugium.  Caeterum,  quum  dicit  adspiciendo  et  videndo  non  reperisse  inter  homines  amicum,  non  significat  se,  praeterito  Deo,  mentem  circumegisse  ad  humana  subsidia,  sed  quod  fas  erat  quaesiisse  an  ullus  esset  in  terra  adiutor.  Si  quis  oblatus  esset,  haud  dubie  sensisset  esse  ministrum  gratiae  Dei:  sed  Deus  hominum  auxilio  orbare  eum  voluit,  quo  mirabilius  eum  a  morte  eriperet.  Requirere  animam,  in  bonam  partem  hic  ponitur,  pro  eo  quod  est  sollicitum  esse  de  vita  hominis  tuenda.  6.  Clamavi  ad  te  Iehova,  dixi,  tu  spes  mea,  portio  mea  in  terra  vivorum.  7.  Intende  ad  clamorem  meum,  quia  miseria  laboro  valde:  libera  me  a  persequutoribus  meis,  quia  invaluerunt  super  me.  8.  Erue  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci