[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


55:397  397  CAPUT  II.  398  religione  sunt  momenti,  praetereat:  non  definit  in  universum  quid  sit  religio  :  sed  admonet  religionem  sine  his  minime  constare.  Quemadmodum  si  quis  vino  et  crapulae  deditus,  se  temperantem  esse  iactet:  alter  vero  contra  excipiat,  temperantem  esse  qui  vino  et  epulis  se  non  ingurgiat:  huius  consilium  non  erit,  totam  temperantiae  naturam  exprimere,  sed  partem  duntaxat  unam  assumet,  quae  praesenti  causae  sit  accommoda.  Illi  enim  fiaxacofrpyjcxot,  de  quibus  disputat,  utplurimum  otiosi  sunt  ostentatores.  Ideo  Iacobus  aliunde  aestimandam  esse  religionem,  quam  ex  caeremoniarum  pompa  docet.  Esse  enim  seria  exercitia  in  quibus  occupare  se  debeant  Dei  cultores.  Visitare  in  necessitate,  est  porrigere  manum  ad  eos  allevandos  qui  premuntur.  Quum  autem  sint  alii  quoque  complures  quibus  Dominus  succurrere  iubet:  synecdochice  de  viduis  et  pupillis  meminit.  Quare  non  dubium  est  quin  sub  una  ista  specie,  totam  caritatem  nobis  commendet:  ac  si  diceret,  Qui  vult  haberi  religiosus,  talem  se  probet  sui  abnegatione,  et  misericordia  in  proximos  ac  beneficentia.  Dicit  autem,  apud  Deum,  ut  significet  aliter  quidem  videri  hominibus,  qui  externis  larvis  ducuntur:  sed  quarendum  esse  quid  Deo  placeat.  Deum  et  patrem,  sic  resolve,  Deum  qui  pater  est.  CAPUT  II.  1.  Fratres  mei,  ne  in  acceptionibus  personarum  fidem  habeatis  Domini  nostri  Iesu  Christi  ex  opinione.  2.  Si  enim  ingressus  fuerit  in  coetum  vestrum  vir,  aureos  annulos  gestans,  veste  indutus  splendida:  ingressus  autem  fuerit  et  pauper  in  sordida  veste:  3.  Et  respexeritis  in  eum  qui  vestem  fert  splendidam,  ac  ei  dixeritis:  tu  sede  hic  honneste:  et  pauperi  dixeritis:  tu  sta  illic:  vel:  sede  sic  sub  scabello  pedum  meorum:  4.  annon  diiudicati  estis  in  vobis  ipsis,  et  facti  iudices  malarum  cogitationum?  Videtur  primo  adspectu  reprehensio  haec  dura  et  absurda.  Est  enim  hoc  unum  inter  officia  humanitatis  non  negligendum,  honore  afficere  eos  qui  in  mundo  excellunt.  Deinde  si  acceptio  personarum  vitiosa  est,  eximendi  erunt  servi  ab  omni  subiectione:  quia  libertas  et  servitus  in  personas  a  Paulo  deputantur.  Idem  et  de  magistratibus  sentiendum  erit.  Sed  harum  quaestionum  facilis  erit  solutio,  si  non  separentur  quae  Iacobus  coniungit.  Neque  enim  simpliciter  improbat  quod  honore  prosequantur  divites:  sed  quod  id  faciant  cum  pauperum  contumelia:  idque  melius  patebit  ex  sequentibus,  quum  omnia  revocabit  ad  caritatis  regulam.  Quare  meminerimus,  eam  damnari  acceptionem  personarum,  qua  sio  extollitur  dives  ut  iniuria  fiat   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci