|
32:395
395
PSALMUS
CXLI.
396
loco
beneficii)
corripiat
me,
et
hoc
mihi
erit
pretiosum
unguentum
quod
caput
meum
non
laedet.
Hoc
membrum
secus
alii
exponunt,
Oleum
capitis
ne
frangat
caput
meum:
hoc
est,
ne
me
suis
blanditiis
exitialiter
demulceant
impii.
Ita
sub
olei
nomine
notari
volunt
pestiferas
adulationes,
quibus
nos
in
exitium
praecipitant
improbi,
dum
praetextu
dulcedinis
nos
magis
ac
magis
in
profundam
abyssum
demergunt.
Hoc
modo
plenior
esset
sententia,
Davidem
non
modo
esse
morigerum
et
docilem
suscipiendis
correctionibus,
sed
etiam
adulationes
fugere
non
secus
ac
noxios
Sirenum
cantus.
Et
certe
quamvis
primo
gustu
suave
sit
laudari,
quisquis
tamen
aures
assentationibus
praebuerit,
toto
corde
mox
hauriet
praesentissimum
venenum.
Caeterum
discamus
exemplo
Davidis
excutere
omnes
blanditias,
ad
quas
natura
sumus
nimium
propensi,
et
pervicaciam
exuere:
ne
castigationes,
quae
saluberrima
sunt
vitiis
nostris
remedia,
respuamus.
Adeo
enim
socordia
perire
magnam
hominum
partem
iuvat,
ut
qui
se
damnare
cogitur,
cupiat
tamen
mundi
suffragiis
absolvi.
Quorsum
hoc,
nisi
ut
torporem
conscientiae
obducens
sponte
se
exitio
devoveat?
5.
(Quia
adhuc.)
Tribus
modis
exponitur
hoc
membrum,
Quidam
sensum
hunc
eliciunt,
Quia
nihil
magis
proclive
est
quam
corrumpi
malis
exemplis,
Davidem
hoc
deprecari,
ne
in
malitiam
eorum
declinet.
Secundus
sensus
est,
Quia
David
eos
quidvis
improbe
machinari
videt,
petere
a
Domino
ut
ab
eorum
malitia
tutus
servetur.
Tertii
sic
reddunt,
Quando
video
esse
desperatos,
imprecor
quod
meriti
sunt,
ut
se
tandem
contra
eos
exserat
iusta
Dei
ultio.
Contrarius
tamen
sensus
videri
posset
aptior,
quod
obstinatio
eorum
non
impediat
tamen
Davidem
quo
minus
illis
bene
precari
pergat.
Nam
adverbium
adhuc
emphatice
inseritur.
Quid
si
etiam
vaticinetur
David
de
infausto
eorum
exitu?
ac
si
diceret,
Quamvis
nunc
lasciviant
impii,
ubi
paulisper
quieverit
ipse,
brevi
fore
ut
ipsorum
miserescat.
Et
certe
huc
potius
nos
deducit
verborum
contextus,
neque
enim
dicit,
Adhuc
oratio
mea
erit
in
malis
ipsorum,
sed
videtur
seorsum
dicere,
quia
adhuc:
quum
interposita
copula
deinde
adiungat,
et
oratio
mea
erit
in
malis
ipsorum.
Quia
ergo
timendum
erat
ne
una
cum
illis
evanesceret
David,
prudenter
animum
suum
suspendit,
ac
si
diceret,
Paulisper
adhuc
maneamus
integri,
et
tandem
horribili
clade
ferientur,
quae
mihi
et
omnibus
aliis
Dei
filiis
extorqueat
misericordiam.
6.
(Deiecti
sunt)
Consentiunt
omnes
fere
interpretes
in
mutando
verbi
modo.
Praeteritum
enim
tempus
accipiunt
loco
futuri,
deinde
resolvunt
in
modum
optativum,
Deiiciantur.
Mihi
videtur
dilucida
fore
mens
Davidis,
si
vertamus
hoc
modo,
Ubi
deiecti
fuerint
e
rupibus,
vel
in
loca
saxosa
|