25:394  rapiendi  licentiam  minime  decere  filios  Dei,  solutio  facilis  est,  non  hic  simpliciter  referri  quid  liceat,  quid  optabile  sit,  vel  laude  dignum,  sed  contra  incursus  et  vexationes  hostium  proponi  solatium  defensionis.  Ad  haec  non  permitti  praedandi  cupididatem:  sed  tantum  laudari  robur  militare  ad  vincendos  hostes.  21.  Et  vidit  principium.  Alii  non  male  vertunt  Primitias:  quod  Hieronymus  vertit  Principatum,  prorsus  remotum  est.  Nomen  tamen  principii  bene  convenit,  quo  significat  Moses  eos  antevertisse,  ut  sibi  locum  habitandi  quaererent  Gaditae.  Antequam  enim  populo  data  esset  possessio  terrae,  sibi  postularunt  regnum  Seon.  Postea  additur  quomodo  providi  fuerint  in  eligendo  illic  domicilio:  nempe  quia  Deus  illis  suggessit,  in  arbitrio  Mosis  fore  ut  ipsis  ea  pars  distribueretur.  Portio  enim  legislatoris  vocatur  de  qua  iure  potuit  Moses  decernere:  sicuti  eam  non  temere,  nec  aliter  quam  Dei  mandato  assignavit  Gaditis.  Portio  antem  dicitur  abscondita,  quam  Deus  in  sua  promissione  complexus  non  fuerat.  Summa  est,  quamvis  nondum  patefacta  esset  Dei  voluntas,  quoad  illam  terrae  accessionem,  tamen  occulta  eius  liberalitate  potitos  esse.  Atque  ita  ratum  vult  Moses  esse  suum  decretum,  ut  Gaditae  trans  Iordanem  maneant,  alioqui  moveri  poterat  controversia:  quia  Dei  promissio  fines  toti  populo  assignaverat  in  citeriori  ripa.  Quod  alii  exponunt,  Mosen  fuisse  hic  sepultum,  frigidum  est.  Violentius  etiam  verba  torquent  qui  per  legislatorem  intelligunt  proceres  Amorrhaeorum,  et  portionem  tectam  interpretantur  Laqueata  palatia.  Nec  vero  in  talibus  commentis  vagati  essent,  si  in  mentem  illis  venisset  genuinus  sensus  quem  attuli.  Alterum  membrum  versus,  restrictionis  vice  ponitur.  Docet  enim  Moses  hac  lege  bene  prospectum  fuisse  filiis  Gad,  ut  tamen  alias  tribus  comitarentur,  nec  ante  domum  redirent  quam  pacata  terra  Chanaan,  et  profligatis  hostibus.  Et  ante  vidimus,  quum  sibi  extra  sortem  locum  in  ditione  Amorrhaeorum  appeterent,  severe  a  Mose  fuisse  castigatos,  donec  polliciti  sunt  se  fore  belli  socios  usque  ad  finem.  Id  intelligit  Moses  per  Facere  iustitiam  et  iudicium  Dei  cum  Israele:  non  tantum  quia  aequum  erat  bellare  cum  fratribus,  et  adiutores  esse  ad  terram  acquirendam:  sed  quia  de  profanis  et  impiis  gentibus  vindictam  suam  exsequi  statuerat  Deus  per  totum  Israelem,  et  communiter  omnes  tribus  elegerat  iudicii  sui  ministras:  sicuti  in  Psalmo  (149,  7)  dicitur,  mandatam  illis  esse  vindictam  in  gentibus,  ac  reges  catenis  vinciendos,  et  proceres  in  compedibus,  exsequendum  iudicium  scriptum.  Fuit  enim  non  vulgaris  honor,  praefici  impiis  quasi  iudices,  ut  illis  omnibus  deletis  terram  purgarent.  22.  Ad  Dan  dixit.  Tribum  Dan,  sicuti  Gad,  bellicosam  fore  pronunciat,  non  tam  voluntario