[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:393  AD  SADOLETI  EPISTOLAM.  mendat?  Quia  enim  providebat,  quam  periculosum  foret  absque  verbo  spiritum  iactare,  ecclesiam  a  sancto  quidem  spiritu  gubernari  asseruit:  sed  eam  gubernationem,  ne  vaga  et  instabilis  crederetur,  verbo  alligavit.  Hac  ratione  clamat  Christus,  ex  Deo  esse,  qui  verba  Dei  audiunt;  oves  suas  esse,  quae  vocem  buam  pastoris  esse  recognoscunt:  quamlibet  aliam,  hominis  esse  extranei  (Ioann.  10,  27).  Hac  ratione  spiritus  per  os  Pauli  pronunciat,  ecclesiam  fundatam  esse  super  fundamentum  apostolorum  et  prophetarum  (Ephes.  2,  20).  Item  ecclesiam  Domino  sanctificatam  lavacro  aquae  in  verbo  vitae  (Ephes.  5,  26).  Id  ipsum  per  os  Petri  etiam  clarius:  quum  docet  regenerari  Deo  populum,  per  semen  illud  incorruptibile  (1  Petr.  1,  23).  Denique,  cur  toties  evangelii  praedicatio  regnum  Dei  nuncupatur,  nisi  quia  sceptrum  est,  quo  plebem  suam  moderatur  rex  coelestis?  Neque  in  literis  tantum  apostolicis  illud  reperies,  verum  quoties  vel  [fol.  25]  de  instauranda,  vel  de  propaganda  in  orbem  universum  ecclesia  vaticinantur  prophetae,  primum  semper  locum  verbo  assignant.  Prodituras  enim  aquas  vivas  dicunt  e  Ierusalem,  quae  in  quatuor  flumina  diductae  totam  terram  inundabunt  (Zach.  14,  8).  Quae  vero  sint  aquae  illae  vivae,  illi  ipsi  enarrant,  quum  aiunt:  Exituram  legem  e  Sion,  et  verbum  Domini  e  Ierusalem  (Ies.  2,  3).  Bene  ergo  Chrysostomus,  qui  repudiandos  monet  omnes,  qui  sub  praetextu  spiritus  a  simplici  evangelii  doctrina  nos  abducunt:  quum  spiritus  sit  promissus  non  ad  novam  doctrinam  revelandam,  sed  imprimendam  hominum  animis  evangelii  veritatem.  Ac  nos  re  ipsa  hodie  experimur,  quam  fuerit  necessaria  admonitio.  A  duabus  sectis  oppugnamur:  quae  inter  se  plurimum  videntur  habere  discriminis.  Quid  enim  papae  simile  in  speciem  cum  Anabaptistis?  Et  tamen,  ut  videas  Satanam  nunquam  tanta  versutia  se  transfigurare,  quin  aliqua  ex  parte  se  prodat,  idem  utrique  praecipuum  telum  habent,  quo  nos  fatigant.  Spiritum  enim  quum  fastuose  iactant,  non  alio  certe  tendunt,  quam  ut  oppresso  sepultoque  Dei  verbo  locum  faciant  suis  ipsorum  mendaciis.  Tuque,  Sadolete,  in  primo  limine  impingendo,  dedisti  poenas  eius  contumeliae,  quam  spiritui  sancto  inussisti,  quum  separasti  ipsum  a  verbo.  Nam  velut  in  bivio  sint  constituti,  qui  viam  Dei  quaerunt,  ac  certo  signo  destituti  eos  haesitantes  inducere  cogeris:  utrumne  magis  expediat,  ecclesiae  autoritatem  sequi,  an  iis  auscultare,  quos  novorum  dogmatum  repertores  vocas.  Si  scivisses,  vel  dissimulare  noluisses,  spiritum  ecclesiae  praelucere  ad  patefaciendam  verbi  intelligentiam:  verbum  autem  instar  esse  lydii  lapidis,  quo  illa  doctrinas  omnes  examinet,  an  ad  istam  adeo  perplexam  et  spinosam  quaestionem  confugisses?  Tuo  igitur  experimento  disce,  non  minus  importunum  esse,  spiritum  iactare  sine  verbo,  quam  futurum  sit  insulsum,  sine  spiritu   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci