[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:392  altius  conscendere,  quam  ad  quaerendam  et  comparandam  animae  suae  salutem.  Itaque  neminem  recta  pietate  imbutum  fore  puto,  a  quo  non  insipida  censeatur  tam  longa  et  accurata  ad  studium  coelestis  vitae  exhortatio,  quae  hominem  penitus  in  se  ipso  detineat,  nec  ad  sanctificandum  Dei  nomen,  vel  uno  verbo,  erigat.  Post  hanc  vero  sanctificationem  libenter  tibi  assentior,  non  aliud  tota  vita  nobis  debere  esse  propositum,  quam  ut  ad  supernam  illam  vocationem  contendamus.  Hunc  enim  omnibus  et  factis  et  dictis  et  cogitationibus  nostris  perpetuum  scopum  praestituit  Deus.  Nec  sane  aliud  est,  quo  beluam  homo  antecellat,  nisi  spiritualis  cum  Deo  communicatio,  in  spem  beatae  illius  aeternitatis.  Nec  fere  aliud  agimus  concionibus  nostris,  nisi  ut  omnium  animos  ad  meditationem  studiumque  eius  erigamus.  Hoc  quoque  tibi  non  aegre  concedo,  non  aliunde  esse  gravius  saluti  nostrae  periculum,  quam  a  praepostero  [fol.  24]  perversoque  Dei  cultu.  Haec  enim  sunt  prima  rudimenta,  quibus  solemus  ad  pietatem  instituere,  quos  Christo  volumus  acquirere  discipulos,  ne  temere,  ac  pro  sua  libidine,  novum  aliquem  Dei  cultum  sibi  fingant:  sed  hunc  unum  legitimum  esse  sciant,  qui  a  principio  fuit  illi  approbatus.  Afferimus  enim,  quod  sacro  oraculo  (1  Sam.  15,  22)  testatum  est:  obedientiam  esse  quolibet  sacrificio  praestantiorem.  Denique  modis  omnibus  assuefacimus,  ut  una  colendi  Dei  regula  contenti,  quam  ex  illius  ore  habent,  commentitios  omnes  cultus  valere  iubeant.  Proinde  quum  tu  hanc,  Sadolete,  voluntariam  confessionem  edideris,  iactum  est  abs  te  defensionis  meae  fundamentum.  Nam  si  fateris,  hoc  horribile  esse  animae  exitium,  ubi  pravis  opinionibus  in  mendacium  convertitur  divina  veritas,  nunc  tantum  nobis  superest,  quaerere  utra  tandem  pars  cultum  illum  Dei,  qui  unus  est  legitimus,  retineat.  Quo  eum  parti  vestrae  asseras,  assumis,  certissimam  esse  ipsius  regulam,  quae  ab  ecclesia  praescribitur.  Quanquam,  ac  si  tibi  hic  obsisteremus,  qualiter  in  rebus  dubiis  fieri  solet,  sententiam  istam  in  deliberationem  revocas.  Ego  autem,  Sadolete,  quia  frustra  desudare  te  video,  hac  te  sublevabo  molestia.  Falso  enim  opinaris,  ab  ea  colendi  Dei  ratione,  quam  semper  observavit  ecclesia  catholica,  nos  abducere  velle  populum  christianum,  sed  in  ecclesiae  nomine  vel  hallucinaris,  vel  certe  sciens  ac  volens  fucum  facis.  Atque  in  hoc  quidem  posteriore  te  mox  deprehendam.  Fieri  tamen  potest,  ut  alicubi  etiam  aberres.  Primum,  in  eius  definitione  praetermittis,  quod  te  ad  rectam  intelligentiam  non  parum  adiuvisset.  Quum  dicis  eam  esse,  quae  omni  anteacto  tempore,  ut  hodierno,  omni  in  regione  terrarum,  in  Christo  una  et  consentiens,  uno  Christi  spiritu  ubique  et  semper  directa  est  :  ubi  hic  verbum  Domini,  maxime  perspicua  nota  illa,  quam  ipse  Dominus,  in  ecclesia  designanda,  toties  nobis  com-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci