[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:392  tibuli  eausa,  sed  ut  liberius  haberet  orandi  spatium.  Quod  vero  ter  mortem  deprecatus  est,  propenso  quod  diximus  obsequio  non  repugnat:  luctari  enim  cum  difficultatibus  eum  oportuit,  ut  tandem  vinceret.  Nunc  subacto  mortis  horrore,  libere  et  alacriter  ad  mortem  properat.  3.  Iudas  ergo.  Quod  militibus  et  tanto  satellitio  instructus  venit  Iudas,  malae  conscientiae  signum  est,  quae  semper  trepidat  nulla  de  causa,  Cohortem  a  praeside  precario  sumptam  fuisse  certum  est,  qui  etiam  tribunum  misit  ducem  mille  peditum.  Nam  et  propter  subitos  motus  constitutum  erat  in  urbe  praesidium,  et  praeses  ipse,  quocunque  veniret,  cohortem  ducebat  praetoriam.  Reliqui  erant  sacerdotum  ministri.  Sed  seorsum  Pharisaeos  nominat  Ioannes,  quorum  imprimis  fervebat  rabies,  ac  si  maiori  illis  curae  esset  religio.  4.  Iesus  autem  quum  novisset.  Clarius  exprimit  evangelista  quam  prompto  animo  Christus  ad  mortem  descenderit:  simul  tamen  narrat,  quantam  virtutem  efflaverit  in  voce  una,  ut  sciamus  nihil  in  eum  licuisse  impiis,  nisi  quantum  permisit.  Blande  respondet,  se  eum  esse  quem  quaerunt:  nec  secus  ac  violento  turbinis  impetu,  imo  ictu  fulminis  eos  prosternit  in  terram.  Non  ergo  defuit  ei  potestas  ad  cohibendas  eorum  manus,  si  ita  visum  esset:  verum  patri  obsequi  voluit,  cuius  decreto  se  ad  mortem  vocari  noverat.  Caeterum  hinc  colligere  oportet,  quam  horrenda  et  formidabilis  futura  sit  impiis  vox  Christi,  quum  tribunal  ad  iudicandum  orbem  conscenderit.  Stabat  tunc  agnus  paratus  ad  victimam,  exinanita  erat  quoad  externam  speciem  eius  maiestas:  uno  verbo  repente  hostes  suos  armatos  et  intrepidos  deiicit,  et  quo  verbo  non  dirum  aliquod  anathema  in  eos  vibrat,  sed  tantum  respondet,  ego  sum.  Quid  ergo  futurum  est,  quum  advenerit  non  iudicandus  ab  homine,  sed  iudex  vivorum  et  mortuorum  ?  non  in  illo  abiecto  et  contemptibili  habitu,  sed  in  coelesti  gloria  cum  angelis  suis?  Caeterum  eius  efficaciae,  quam  illius  voci  tribuit  Iesaias  (ll,  4),  specimen  edere  tunc  voluit.  Inter  alias  Christi  virtutes  hanc  commemorat  propheta  capite  undecimo,  quod  terram  percutiet  virga  oris  sui,  et  spiritu  labiorum  suorum  interficiet  impium.  Huius  quidem  prophetiae  complementum  Paulus  in  finem  usque  suspendit,  2.  Thes.  2,  8.  Videmus  tamen  quotidie  ad  Christi  vocem  concidere  impios  cum  suo  furore  et  superbia:  tunc  autem  quum  ceciderunt  qui  ad  Christum  ligandum  venerant,  visibile  symbolum  eius  pavoris  exhibitum  fuit,  quem  velint  nolint  intus  sentiunt  omnes  impii,  Christo  per  suos  ministros  loquente.  Caeterum,  quum  hoc  velut  accidentale  fuerit  voci  Christi,  cuius  proprium  est  miseros  homines  qui  in  morte  iacebant  erigere,  vim  istam  procul  dubio  erga  nos  proferet,  ut  in  coelum  usque  nos  attollat.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci