[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


32:392  cersendis  occupati  a  precandi  studio  cessemus.  Clamare  se  ad  Deum  dicit,  quum  profani  homines  coelum,  terram,  homines,  fortunam,  suaque  omnia  figmenta  prius  inclament.  Quod  si  quando  ad  Deum  voces  suas  dirigant,  obstrepunt  tamen  et  obmurmurant:  ut  sit  hoc  potius  ululare  quam  precari.  Secundo  versu  non  dubium  est  eum  alludere  ad  legales  ritus.  Quia  enim  suffitu  et  sacrificiis  tunc  volebat  Deus  sanctificari  preces  fidelium,  huic  promissioni  innititur  David.  Quod  autem  hinc  coniiciunt  quidam  profugum  tunc  et  extorrem  fuisse  a  coetu  piorum,  nescio  an  satis  firmum  sit.  Secundum  eos  subest  tacita  antithesis  hoc  sensu,  Quamvis  prohibear  ab  accessu  sanctuarii,  ut  appaream  inter  Dei  cultores,  quamvis  a  suffitu  et  solennibus  sacrificiis  excludar,  ne  tamen  vota  mea  repudies  o  Deus.  Sed  quia  nulla  ratio  cogit  tam  restricte  accipere,  contenti  simus  generali  doctrina:  quia  his  symbolis  admonebantur  fideles,  non  secus  acceptas  esse  Deo  preces  suas  quam  suavissimi  odoris  suffitum  et  optima  sacrificia,  Davidem  hinc  fidei  confirmationem  petere.  Etsi  enim  externis  illis  caeremoniis  minime  affixi  erant  patres,  debuit  tamen  David  haec  adminicula  in  usum  suum  aptare.  Quia  ergo  secum  reputat  non  temere  adoleri  quotidie  suffitum  in  altari  ex  Dei  mandato,  nec  frustra  etiam  offerri  munus  vespertinum,  cum  illo  legali  cultu  preces  suas  coniungit.  Elevatio  manuum  haud  dubie  pro  ipsa  precatione  sumitur,  nam  qui  nXt^U  hoc  loco  vertunt  munus,  obscurant,  imo  corrumpunt  genuinum  prophetae  sensum.  Quam  frigide  enim  diceret:  Munus  meum  tibi  placeat,  sicut  munus  vespertinum.  Iam  quum  nomen  hoc  a  J$tM  deductum,  elevatio  sit  Hebraeis,  optime  convenit,  orationem  notari  ab  externo  gestu.  Et  facile  constat,  Davidem  suo  more  idem  bis  repetere.  Quorsum  vero  semper  publico  gentium  omnium  consensu  receptum  fuerit  manus  in  coelum  tollere  inter  precandum,  alibi  dictum  fuit.  3.  (Pone  Iehova.)  Quia  effraeni  hostium  suorum  saevitia  et  libidine  concuti  potuit  David,  ut  se  minus  temperanter  gereret,  divinitus  se  gubernari  petit:  nec  modo  manus  suas  cohiberi  a  vindicta,  sed  linguam  quoque  tam  a  maledictis,  quam  obstreperis  vocibus.  Nam  et  moderatissirnis  quibusque  interdum  contingit,  si  praeter  meritum  laeduntur,  hostium  suorum  ingratitudine  turbari,  ut  ad  se  ulciscendos  prosiliant.  Petit  ergo  David  linguam  suam  a  Domino  fraenari,  ne  quod  praeposterum  verbum  effluat.  Deinde  cor  suum  retineri  ab  omnibus  perversis  consiliis,  ne  iniurias  retaliet.  Quod  postea  sequitur,  ne  comedam  ex  deliciis  ipsorum,  metaphoricum  est:  ac  si  diceret,  Ne  eorum  prosperitas  ad  pravam  aemulationem  me  alliciat.  Debent  enim  haec  tria  coniunctim  legi.  Sed  praestabit  singula  propius  excutere.  Quia  nihil  difficilius  est  quam  iniuste  afflictos  ita  linguae  suao  moderari,  ut  pia-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci