[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


5:391  RESPONSIO  bis  linguam  magniloquam  :  aut  aliquantulum  ab  ista  magniloquentia  tibi  temperare  oportebat.  Nolo  tamen  in  singulis  immorari,  nisi  quod  te  reputare  cupio,  quam  sit  indecorum,  ne  dicam  illiberale,  ita  vexare  immerentes  multis  verbis,  quae  verbo  uno  statim  refelli  queant.  Quanquam  leve  est  homines  afficere  iniuria,  praeut  est  indignitas  tantae  contumeliae,  quae,  ubi  ad  causam  venis,  Christo  et  eius  verbo  abs  te  irrogatur.  Quod  Genevenses  nostra  praedicatione  edocti  [fol.  23]  ab  illa  errorum  colluvie,  in  qua  dem  erbi  fuerant,  ad  puriorem  evangelii  doctrinam  se  contulerunt,  defectionem  a  Dei  veritate;  quod  a  pontificis  romani  tyrannide  se  vindicarunt,  ut  paulo  meliorem  ecclesiae  formam  apud  se  constituerent,  discessionem  ab  ecclesia  esse  dicis.  Agedum,  utrumque  ordine  excutiamus.  In  praefatione  autem  illa  tua,  quae  aeternae  beatitudinis  excellentiam  praedicando,  tertiam  circiter  epistolae  partem  occupat,  responsionem  meam  diu  haerere,  nequaquam  operae  pretium  est.  Tametsi  enim  futurae  aeternaeque  vitae  commendatio  res  est  digna,  quae  nocte  diuque  auribus  nostris  insonet,  quae  assidue  memoria  repetatur,  in  qua  meditanda  sine  fine  exerceamur:  de  ea  tamen  nescio  qua  de  causa  hic  sermonem  adeo  protraxeris,  nisi  ut  te  aliquo  religionis  indicio  commendares.  Sive  autem,  ut  omnem  de  te  dubitationem  tolleres,  testari  voluisti  te  de  gloriosa  apud  Deum  vita  serio  cogitare;  sive  censuisti  tam  longa  eius  commendatione  excitandos  vellicandosque  esse  eos  ad  quos  scribebas  (nolo  enim  divinare  quid  tibi  consilii  fuerit),  id  tamen  parum  est  theologicum,  hominem  ita  sibi  ipsi  addicere,  ut  non  interim  principium  hoc  illi  vitae  formandae  praestituas,l)  illustrandae  Domini  gloriae  studium.  Deo  enim,  non  nobis,  nati  imprimis  sumus.  Siquidem,  quemadmodum  ab  eo  fluxerunt  omnia,  et  in  eo  consistunt,  ita  in  eum  referri  debent,  inquit  Paulus  (Rom.  ll,  36).  Sic  quidem,2)  fateor,  Dominus  ipse,  quo  nominis  sui  gloriam  magis  commendabilem  hominibus  faceret,  eius  promovendae  atque  amplificandae  studium  temperavit,  ut  cum  nostra  salute  perpetuo  coniunctum  foret.  At  quum  docuerit,  illud  ipsum  oportere  omnem  cuiuslibet  boni  et  commodi  nostri  curam  cogitationemque  excedere,  et  naturalis  aequitas  id  quoque  dictet,  non  tribui  Deo  quod  suum  est,  nisi  rebus  omnibus  praeferatur,  christiani  certe  hominis  est  1)  Sic  editiones  antiquiores,  Arg.  Gen.  et  Gallasii.  Beza  1576  emendavit:  praestituat,  quod  deinceps  servatum  est,  etsi  non  necessarium.  Gallus  satis  obscure:  cela  sent  peu  son  vray  theologien,  de  tant  vouloir  astremdre  l'homme  a  soymesne:  que  cependant  ne  luy  ordonne  et  enseigne,  que  le  commencement  de  bien  former  sa  vie  est  desirer  accroistre  et  illustrer  la  gloire  du  Seigneur.  Si  quid  videmus,  Cardinalem  hoc  nomine  vituperat  quod  eudaemonismum  docuerit.  2)  Sic  sola  princeps  cum  versione  gallica,  1540  seqq.:  Siquidem.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci