[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


25:391  391  REDITUS  AD  HISTORIAM.  392  celebrat  eximiam  terrae  foecunditatem  in  qua  habitaturi  erant  posteri  Ioseph:  deinde  testimonium  suum  obsignat,  interposita  Dei  autoritate.  Terram  ergo  fertilem  illis  promittit,  ab  optimis  thesauris  coeli:  "UD  enim  optimum  quodque  et  pretiosissimum  significat.  Itaque  quod  fructus  quidam  transferunt,  mihi  non  placet,  quanquam  nescio  an  de  bonitate  coeli  loquatur  Moses,  an  vero  Dei  beneficentiam  commendet,  quod  posterius  videtur  quadrare  contextui,  ubi  externa  fertilitatis  media  commemorat,  rorem  et  abyssum  :  qua  voce  intelligo  fundum  ipsius  terrae.  Proximo  versu  fateor  nomine  TID  electissimos  quosque  fructus  intelligi  :  sed  significatione  nou  mutata.  Alii  vertunt:  Delitias:  alii  pro  eximia  fructuum  excellentia,  suaves  fructus.  Cur  autem  tan:  quidam  influentiam  transferant:  non  video.  Eiectionem  proprie  singnificat:  sed  metaphorice  pro  fructu  capitur  qui  e  terra  exoritur  et  erumpit.  Quos  tamen  vocet  fructus  solis  et  lunae,  mihi  non  satis  liquet.  Nam  quod  soli  quidam  assignant  proventus  ex  satione  et  vindemias:  lunae  vero  cucurbitos  et  cucumeres,  nescio  an  firmum  sit:  rectiusne  sentiant  alii  ita  vocari  flores  vel  fructus  menstruos  in  medio  relinquo.  15.  Et  ob  praestantiam  cacuminis.  His  verbis  docet  nullam  terrae  partem  fore  sterilem.  Scimus  cacumina  montium  ut  plurimum  esse  arida  et  inculta:  vel  saltem  praeter  arbores  infrugiferas  nihil  proferre.  Atqui  Moses  illic  quoque  optimos  proventus  fore  affirmat:  qua  ratione  (ut  ego  quidem  censeo)  Montes  antiquos,  et  colles  saeculi  nominat,  quasi  nobilissimos:  neque  enim  laudatur  vetustas,  ac  si  ante  reliquum  orbem  creati  essent:  sed  honoris  causa  montes  censentur  quasi  primogeniti,  in  quibus  eminet  Dei  benedictio.  Sic  in  benedictione  Iacob:  Usque  ad  extremitatem  collium  saeculi,  quasi  diceret,  in  illis  celeberrimis  montibus  nullum  angulum  ubertatis  fore  expertem.  Proximo  versu  quod  de  montibus  dixerat,  generaliter  ad  totam  terram  extendit.  Quod  postea  quidam  vertunt:  Ob  voluntatem  habitatoris  rubi  veniet  benedictio,  remotum  est  a  sensu  Mosis:  alius  prorsus  barbare:  Ob  pietatem.  Ego  vero  nomen  pm,  in  nominandi  casu  positum  esse  arbitror:  quia  optime  convenit,  favorem  Dei  venturum  esse  super  caput  Ioseph.  Postquam  enim  eius  beneficentiam  laudavit  Moses,  nunc  fontem  ipsum  vel  causam  designat,  quae  eximia  terrae  ubertas  effectus  fuit  gratuiti  Dei  favoris.  Optime  respondent  verba  Iacob:  A  Deo  patris  tui,  (inquit)  et  ab  omnipotente,  et  ubi  etiam  exposui  cur  Ioseph  dicatur  Nazaraeus  inter  fratres.  Iam  quod  iregKfca-  Gitxcoc  vocatur  Deus  habitator  rubi,  ad  visionem  spectat  quae  Mosi  in  monte  Sinai  oblata  fuit.  Deus  enim  tunc  secundo  apparuit  populi  sui  redemptor  et  pater,  ex  quo  foedus  pepigerat  cum  Abraham  et  Iacob.  Id  vero  ad  confirmationem  valet:  ac  si  di-   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci