25:390  manuum  Deo  placeat,  potest  tam  generaliter  exponi  de  labore  qui  impenditur  ad  victum  acquirendum  quam  de  culta,  vel  tabernaculi  ministerio  :  verum  quia  Levitas  Deus  occupabat  in  sacris  muneribus,  videtur  oblique  illis  promittere,  non  minus  fructuosa  fore  eiusmodi  exercitia,  quam  ei  ad  lucrum  penitus  attenti  essent.  Aliis  fas  erat  industriam  suam  conferre  ad  augendas  rationes  domesticas:  ut  probe  officio  satisfacerent  Levitae,  quaestum  negligere  oportuit.  Iam  ne  sibi  ab  inedia  metuant,  admonet  Moses,  spiritualium  laborum  terrenam  quoque  mercedem  a  Deo  sperandam  esse.  Tertium  id  data  opera  positum  esse  videtur,  ut  Deus  configat  vel  percutiat  eius  inimicos:  quia  ut  plurimum  invidiae,  odiis  et  insectationibus  expositi  sunt  pii  doctores.  Nam  quod  Ieremias  (15,  10)  conqueritur  se  virum  esse  rixarum,  in  omnes  prophetas  et  Dei  ministros  competit:  quia  aegre  patitur  mundus  spirituali  verbi  Dei  gladio  suos  affectus  mactari:  unde  ebulliunt  multa  certamina.  Deinde  Satan  ut  contemptibilem  reddat  doctrinam,  non  desinit  quibuscunque  potest  modis  infestus  esse,  et  armare  suas  catervas  ad  gerendum  bellum:  ut  singulari  Dei  auxilio  indigeant  ecclesiae  pastores.  Locus  ergo  apprime  notatu  dignus,  quamvis  semper  immineant  Dei  servis  multi  adversarii,  eos  obsideant,  provocent  ad  conflictum,  omnia  denique  machinentur  ad  ipsos  oppugnandos,  praesto  tamen  fore  Dei  subsidium,  quo  reddantur  inexpugnabiles:  sicuti  Ieremiae  dictum  fuit:  Pugnabunt  contra  te,  sed  non  praevalebunt  (Ier.  1,  19).  Ubi  vertimus:  Ne  resurgant,  alii  reddunt  Ne  insurgant:  quod  etsi  non  reiicio,  videtur  tamen  minus  esse  consentaneum  :  quia  noluit  Moses  Levitas  a  molestiis  pugnarum  eximere:  sed  tantum  promittere  victoriam:  quia  Deus  hostes  eorum  exitialiter  prosternet.  12.  Ad  Beniamin  dixit.  Probabile  est  Mosen  ad  haereditatem  alludere,  quae  sorte  obtigit  filiis  Beniamin:  nam  illis  pars  Ierosolymae  cessit,  in  qua  erat  templum.  Quoniam  ergo  stationem  illis  attribuit  Deus,  in  qua  eos  quodammodo  alis  suis  protegeret,  ac  foveret,  non  abs  re  dicuntur  ab  eo  dilecti,  quia  id  non  vulgare  fuit  amoris  pignus.  Habitare  vero  super  Deum,  et  inter  humeros  eius,  tantundem  valet  atque  in  eum  recumbere,  similitudine  a  patribus  sumpta,  qui  filios  adhuc  parvulos  et  teneros  gestant:  Alii  contrarium  sensum  eliciunt,  Deum  habitaturum  super  humeros  Beniamin:  sed  nimis  violenter.  13.  Ad  Ioseph  vero  dixit.  Quaedam  repetit  Moses  ex  benedictione  Iacob,  neque  in  ulla  alia  tribu  tam  probe  accedit  ad  patriarchae  verba.  Etsi  autem  tunc  in  duas  tribus  et  gentes  divisa  erat  familia  Ioseph,  exorditur  tamen  ab  ipso  capite:  tandem  vero  in  fine  pronunciat  ad  Ephraim  et  Manasse  pertinere  quod  patri  datum  fuerat.  Primo  25*