47:388  scilicet  increduli  experientia  ipsa  convicti  coelestem  ac  divinam  Christi  gloriam  percipiunt:  ita  fit  ut  credendo  non  credant,  quia  hic  sensus  usque  ad  interiorem  animi  affectum  non  penetrat.  Atque  haec  iusta  Dei  ultio  est,  ut  oculos  reprobis  perstringat  divinae  gloriae  fulgor,  quia  sincero  et  liquido  eius  adspectu  digni  non  sunt.  Postea  utitur  cognoscendi  verbo  in  eundem  sensum.  22.  Et  ego  gloriam  quam  dedisti.  Observa  sic  in  Christo  expressum  fuisse  perfectae  beatitudinis  exemplar,  ut  nihil  sibi  proprium  habuerit,  sed  potius  dives  fuerit  ad  locupletandos  suos  fideles.  Haec  nostra  beatitudo  est,  ut  in  nobis  reparetur  ac  de  integro  formetur  Dei  imago,  quae  per  peccatum  deleta  est.  Christus  non  tantum,  quatenus  est  aeternus  Dei  sermo,  viva  est  imago  ipsius,  sed  humanae  quoque  naturae,  quam  nobiscum  habet  communem,  insculpta  fuit  paternae  gloriae  effigies,  ut  membra  sua  in  eam  transfiguret.  Idem  etiam  Paulus  docet  2  Cor.  3,  18,  nos  retecta  facie  Dei  gloriam  intuendo  in  eandem  imaginem  transformari,  tanquam  ex  gloria  in  gloriam.  Unde  sequitur,  neminem  in  Christi  discipulis  habendum,  nisi  in  quo  gloria  Dei  a  Christi  effigie  tanquam  ab  annulo  signatorio  impressa  conspicitur.  Eodem  spectant  quae  paulo  post  sequuntur  verba.  23.  Ego  in  ipsis,  et  tu  in  me.  Docere  enim  vult,  in  se  residere  omnem  bonorum  plenitudinem,  et  quod  in  Deo  occultum  erat  nunc  in  se  palam  exstare,  ut  in  suos  communicatione  transfundat,  sicuti  aqua  ex  fonte  huc  illuc  per  canales  defluens  agros  passim  irrigat.  Et  dilexeris  eos.  Significat  divini  erga  pios  amoris  istud  maxime  illustre  esse  symbolum  et  optimum  pignus,  quod  mundus  quoque  velit  nolit  sentire  cogitur,  dum  in  illis  habitans  spiritus  coelestes  iustitiae  et  sanctitatis  radios  emittit.  Innumeris  quidem  aliis  modis  quotidie  testatum  nobis  facit  Deus,  quam  nos  paterne  diligat,  sed  iure  prae  omnibus  eminet  adoptionis  nota.  Subiicit  praeterea,  et  dilexi  eos  sicut  tu  me  dilexisti  quibus  verbis  causam  et  originem  amoris  notare  voluit.  Nam  similitudinis  particula  in  causalem  resolvi  debet,  perinde  ac  si  dixisset,  eo  quod  me  dilexeris.  Unus  enim  Christus  est,  in  quem  competit  elogium  dilecti.  Deinde  coelestis  pater  eodem  quo  ecclesiae  caput  amore  complexus  est  membra  quoque  omnia  prosequitur,  ut  neminem  diligat  nisi  in  Christo,  quanquam  species  quaedam  repugnantiae  hic  exoritur.  Nam  Christus,  ut  alibi  visum  est,  immensum  Dei  erga  mundum  amorem  in  causa  fuisse  praedicat,  ut  filium  suum  unigenitum  dederit.  Si  causam  effectu  suo  priorem  esse  oportet,  colligimus,  extra  Christum  homines  a  Deo  patre  fuisse  dilectos:  hoc  est,  antequam  ordinatus  fuisset  redemptor.  Respondeo,  amorem  illic  et  in  similibus  locis  vocari