[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:387  387  IN  EVANGELIUM  IOANNIS  388  quia  organum,  quo  nos  ad  fidem  trahit  Deus,  externa  est  hominum  praedicatio.  Quare  Deus  proprie  fidei  autor  est,  homines  autem  ipsi  ministri  per  quos  creditur,  quemadmodum  et  Paulus  docet  1.  Corinth.  3,  5.  21.  Ut  omnes  unum  sint,  ete.  Iterum  felicitatis  nostrae  scopum  in  unitate  praefigit,  ac  merito.  Hic  enim  humani  generis  est  interitus,  quod  a  Deo  alienatum  in  se  quoque  mutilum  et  dissipatum  est.  Contraria  ergo  eius  instauratio,  si  in  corpus  unum  rite  coalescat:  sicuti  in  eo  Paulus  (Eph.  4,  3.  16)  ecclesiae  perfectionem  statuit,  si  inter  se  cohaereant  fideles  uno  spiritu,  et  ideo  datos  fuisse  apostolos,  prophetas,  evangelistas  et  pastores  dicit,  ut  corpus  Christi  aedificando  instaurent,  donec  perveniatur  in  unitatem  fidei.  Ideoque  fideles  exhortatur,  ut  crescant  in  Christum  qui  caput  est,  ex  quo  totum  corpus  compactum  et  connexum  per  omnem  iuncturam  subministrationis,  secundum  efficaciam  in  mensura  cuiusque  membri,  augmentum  sui  facit  in  aedificationem.  Proinde  quoties  de  unitate  verba  facit  Christus,  veniat  nobis  in  mentem  quae  extra  ipsum  est  foeda  mundi  et  horribilis  dissipatio.  Deinde  sciamus  hoc  beatae  vitae  esse  initium,  si  uno  Christi  spiritu  gubernemur  omnes  ac  vivamus.  Caeterum  tenendum  est,  quoties  unum  se  cum  patre  esse  in  hoc  capite  pronuntiat  Christus,  sermonem  non  haberi  simpliciter  de  divina  eius  essentia,  sed  unum  vocari  in  persona  mediatoris,  et  quatenus  caput  nostrum  est.  Sic  quidem  praecise  multi  ex  patribus  interpretati  sunt,  Christum  unum  esse  cum  patre,  quia  aeternus  sit  Deus.  Sed  huc  eos  abripuit  contentio  cum  Arianis,  ut  concisas  sententias  in  alienum  sensum  torquerent.  Longe  autem  aliud  Christi  consilium  fuit,  quam  ad  nudam  arcanae  suae  divinitatis  speculationem  nos  evehere.  Si  quidem  a  fine  ratiocinatur,  ideo  nos  debere  unum  esse,  quia  alioqui  inanis  et  infructuosa  esset  quam  habet  cum  patre  unitas.  Ergo  ut  rite  comprehendas  quo  pertineat  istud,  Christum  et  patrem  unum  esse,  cave  ne  Christum  exuas  mediatoris  persona,  sed  eum  potius  considera,  ut  est  ecclesiae  caput,  et  membris  suis  coniunge:  ita  optime  stabit  contextus,  ne  irrita  sit  vel  inutilis  filii  cum  patre  unitas,  eius  virtutem  oportere  in  totum  piorum  corpus  diffundi.  Unde  etiam  colligimus,  nos  unum  cum  Christo  esse,  non  quia  suam  in  nos  substantiam  transfundat,  sed  quia  spiritus  sui  virtute  nobiscum  vitam  suam  et  quidquid  accepit  a  patre  bonorum  communicet.  Ut  credat  mundus.  Quidam  mundum  exponunt  electos,  qui  tunc  adhuc  erant  dispersi,  sed  quia  toto  hoc  capite  mundi  nomen  pro  reprobis  accipitur,  magis  in  diversam  sententiam  inclino.  Accidit  quod  continuo  post  eundem  mundum,  cuius  nunc  meminit,  ab  omnibus  suis  separat.  Credendi  autem  verbum  improprie  posuit  evangelista  pro  agnoscere,  dum   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci