32:387  387  PSALMUS  CXL.  388  PSALMUS  CXL.  ARG.  Conqueritur  David  tam  de  implacabili  saevitia  hostium  suorum,  quam  de  insidiis  et  virulentis  calumniis.  Postea  Dei  fidem  implorans,  ac  sibi  propitium  fore  persuasus,  se  bona  spe  liberationis  iustaeque  in  hostes  vindictae  solatur.  1.  Praefecto  Psalmus  Davidis.  2.  Eripe  me  Iehova  ab  homine  improbo,  a  viro  iniuriarum  custodi  me.  3.  Qui  machinantur  malitias  in  corde,  quotidie  congregant  ad  proelia.  4.  Acuerunt  linguam  suam  quasi  serpens:  venenum  aspidis  sub  labiis  eorum.  Selah.  5.  Custodi  me  Iehova  a  manibus  impii:  a  viro  iniuriarum  custodi  me,  qui  machinantur  ad  praecipitandum  gressus  meos.  6.  Posuerunt  superbi  laqueum  mihi:  et  funibus  extenderunt  rete:  ad  viam  semitae  decipulas  posuerunt  mihi.  Selah.  1.  (Praefecto.)  Psalmum  hunc  ut  restringam  ad  Doeg,  sicuti  magna  pars  interpretum  in  hanc  partem  inclinat,  adduci  nequeo:  quia  ex  contextu  .liquebit  sermonem  haberi  de  Saule,  eiusque  consiliariis,  qui  regem  ipsum  sponte  plus  satis  furentem,  non  cessabant  in  sancti  viri  perniciem  magis  accendere.  Porro  quum  gestaret  Christi  figuram,  non  mirum  est  diaboli  satellites  tam  atrociter  in  eum  saeviisse.  Atque  haec  ratio  est  cur  tam  duriter  eorum  rabiem  perfidiamque  exagitet.  Caeterum  improbos  et  violentos  nominans,  significat  nulla  iniuria  lacessitos  sponte  et  cupide  ad  nocendum  ruere.  Suam  igitur  causam  Deo  commendat,  quod  pacem  cum  ipsis  coluerit,  nulla  in  re  eos  laeserit,  sed  iniuste  persequuti  sint  nihil  tale  meritum.  Atque  eadem  nobis  ratio  tenenda  est,  ut  Deus  contra  vim  et  maleficia  succurrat.  Neque  enim  convitia  evomit  David,  ut  solet  fieri  in  iurgiis,  sed  hoc  innocentiae  suae  testimonio  sibi  favorem  Dei  conciliat  :  quia  fieri  non  potest  quin  probis  et  tranquillis  hominibus  semper  opituletur.  3.  (Qui  machinantur  malitias  in  corde.)  Hic  iam  interiorem  eorum  malitiam  accusat.  Ac  videmus  non  unum  modo  hominem  notari,  quia  nunc  ad  pluralem  *  numerum  transit  (quod  iam  nobis  satis  familiare  esse  debet)  ut  a  capite  ad  omnes  improbitatis  consortes  et  socios  transitus  fiat.  Quanquam  quae  hactenus  dixit  in  numero  singulari,  indefinite  accipere  licet,  ut  grammatici  loquuntur.  Confirmat  interea  quod  nuper  attigi,  nulla  sua  culpa  tam  hostiliter  se  ab  illis  oppugnari.  Itaque  quo  improbius  nos  vexabunt  hostes,  vel  clandestinis  artibus  fraudulentius  nos  impetent,  sciamus  praesentaneum  nobis  remedium  promitti  a  spiritu  sancto,  qui  per  os  Davidis  hanc  precandi  formam  dictavit.  Secundum  membrum  tribus  modis  vertitur,  ad  verbum  est,  qui  congregant  proelia,  et  ita  quidam  accipiunt.  Sed