|
25:386
Iuda:
Laudabunt
te
fratres
tui,
silii
patris
tui
se
tibi
subiicient,
non
recedet
sceptrum
e
Iuda,
nec
legislator
e
pedibus
eius.
Verum
quoniam
abscondita
iacuit
haec
dignitas,
ac
necesse
fuit
cum
multis
et
tardis
obstaculis
luctari
antequam
demum
emergeret:
ideo
magis
restricte
loquitur
Moses.
Quanquam
non
ad
exordia
tantum
videtur
respexisse,
sed
ad
varias
clades,
quibus
non
tantum
minui,
sed
pessum
ire
visum
est
regnum
Davidis:
praesertim
vero
ad
funestam
interruptionem,
quae
contigit
ab
exsilio
babylonico.
Summa
est,
felicitatem
de
qua
vaticinatus
fuerat
Iacob,
non
fore
ita
conspicuam
in
tribu
Iuda,
ut
omnia
illic
laeta
et
iucunda
speranda
sint:
quin
potius
eos
quibus
promissa
fuit
summa
potestas
cum
opulentia,
multis
malis
fore
obnoxios,
ut
in
angustias
redacti
auxilio
Dei
maxime
indigeant.
Ideo
se
ad
preces
convertit:
et
exemplo
suo
non
modo
tribum
illam,
sed
alias
etiam
hortatur
ut
in
extremis
difficultatibus
fidem
Dei
implorent.
Quae
doctrina
ad
nos
quoque
pertinet,
ut
quo
magis
incumbit
Satan
ad
obruendum
Christi
regnum,
eo
magis
ad
preces
et
vota
stimulemur.
Interea
notandum
est
quod
dixi,
promissionem
manere
stabilem:
quia
non
frustra
omnes
tribus
imperio
Iuda
subiicit
Moses,
ubi
deduci
postulat
ad
populum
suum,
nec
frustra
promittit
Deum
praesto
fore
ad
opem
ferendam,
ut
inimicis
praevaleat.
EX
EODEM
CAPITE.
8.
Ad
Levi
vero
dixit:
Perfectiones
tuae
et
splendores
tui
fuerunt
viro
misericordi
tuo,
quem
tentasti
in
Masa:
et
contendere
fecisti
eum
ad
aquas
Meriba.
9.
Qui
dixit
patri
suo
et
matri
suae:
Non
vidi
eum:
et
fratres
suos
non
agnovit,
et
filios
suos
non
cognovit
:
nam
custodierunt
eloquium
tuum,
et
pactum
tuum
servarunt.
10.
Docebunt
iudicia
tua
ipsum
Iacob,
et
legem
tuam
Israelem:
ponent
suffitum
iii
nares
tuas:
et
holocaustum
super
altare
tuum.
ll.
Benedic
Iehova
substantiae
eius^
et
in
opere
manuum
eius
complaceas
tibi:
transfige
lumbos
inimicorum
eius,
et
odio
habentium
eum
ne
resurgant.
12.
Ad
Beniamin
dixit:
Dilectus
Iehovae
habitabit
confidenter
iuxta
illum,
tegens
illum
tota
die,
et
inter
humeros
eius
habitabit.
13.
Ad
Ioseph
vero
dixit:
Benedicta
a
Iehova
terra
eius
ab
excellentia
coeli,
ob
rorem,
et
ob
voraginem
cubantem
deorsum,
14.
Et
ob
praestantiam
proventuum
solis,
et
ob
praestantiam
fructuum
lunae,
15.
Et
ob
praestantiam
cacuminis
montium
antiquorum,
et
ob
praestantiam
collium
perpetuorum,
16.
Et
ob
praestantiam
terrae,
et
ob
plenitudinem
eius:
et
beneplacitum
habitatoris
rubi
veniat
super
caput
Ioseph,
et
super
verticem
separati
a
fratribus
suis.
17.
Primo-
25
|