[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


47:385  385  CAPUT  XVII.  386  designat:  neque  id  sine  causa.  Phrenetici  enim  homines  multa  quidem  de  sanctificatione  futiliter  garriunt,  sed  praeterita  Dei  veritate,  per  quam  ipse  nos  sibi  consecrat.  Rursum  quia  alii  non  minus  deliri  nugantur  de  veritate  et  verbum  interea  negligunt,  diserte  exprimit  Christus,  non  alibi  quam  in  verbo  exstare  veritatem,  qua  filios  suos  Deus  sanctificat.  Nam  sermo  pro  evangelii  doctrina  capitur,  quam  ex  magistri  ore  apostoli  iam  audierant,  et  cuius  mox  futuri  erant  apud  alios  praecones.  In  hunc  sensum  tradit  Paulus  Ephes.  5,  26,  mundatam  esse  ecclesiam  lavacro  aquae  in  verbo  vitae.  Deus  quidem  unus  est  qui  sanctificat:  sed  quia  evangelium  est  eius  potentia  in  salutem  omni  credenti,  quisquis  ab  eo  medio  recedit,  necesse  est  ut  magis  ac  magis  sordescat.  Veritas  hic  per  excellentiam  pro  luce  coelestis  sapientiae  accipitur,  in  qua  se  Deus  nobis  patefacit,  ut  ad  imaginem  suam  nos  conformet.  Hoc  quidem  per  se  non  efficit  externa  verbi  praedicatio,  quam  ipsam  reprobi  impie  profanant.  Sed  meminerimus  Christum  de  electis  loqui,  quos  spiritus  efficaciter  per  verbum  regenerat.  Quum  autem  apostoli  non  prorsus  expertes  essent  huius  gratiae,  colligendum  est  ex  Christi  verbis,  non  primo  statim  die  perfici  in  nobis  sanctificationem,  sed  continuo  vitae  cursu  nos  in  ea  proficere,  donec  Deus  tandem  carne  exutos  iustitia  sua  impleat.  18.  Quemadmodum  tu  me  misisti.  Alio  argumento  precationem  suam  confirmat:  quia  scilicet  communis  secum  et  eadem  sit  apostolis  vocatio.  Ego,  inquit,  nunc  personam  illis  impono,  quam  hactenus  iussu  tuo  sustinui.  Ergo  spiritus  tui  virtute  instrui  necesse  est,  ut  tanto  oneri  ferendo  pares  sint.  19.  Et  pro  eis  sanctifico  me  ipsum.  His  verbis  clarius  explicat,  ex  quo  fonte  fluat  illa  sanctificatio,  quae  per  evangelii  doctrinam  in  nobis  peragitur:  nempe  quia  ipse  patri  se  consecravit,  ut  eius  sanctitas  ad  nos  perveniret.  Sicuti  enim  a  primitiis  benedictio  diffunditur  in  totum  proventum,  ita  spiritus  Dei  nos  Christi  sanctitate  adspergit  facitque  eius  participes.  Neque  id  imputatione  solum,  nam  hac  ratione  dicitur  factus  nobis  esse  iustitia  (1.  Cor.  1,  30),  sed  dicitur  etiam  factus  esse  nobis  sanctificatio,  quia  nos  in  sua  persona  quodammodo  patri  obtulit,  ut  spiritu  eius  renovemur  in  veram  sanctitatem.  Porro  "sanctificatio  haec  quamvis  ad  totam  Christi  vitam  pertineat,  in  sacrificio  tamen  mortis  eius  maxime  illustris  fuit,  quia  tunc  apparuit  verus  sacerdos,  qui  templum,  altare,  vasa  omnia,  et  populum  per  spiritus  virtutem  consecraret.  20.  Non  pro  ipsis  autem  rogo  tantum,  sed  et  pro  eis,  qui  credituri  sunt  per  sermonem  eorum  in  me,  21.  ut  omnes  unum  sint:  quemadmodum  tu,  pater,  in  me,  et  ego  in  te,  ut  ipsi  quoque  in  nobis  unum  sint:  Calvini  opera.  Vol.  XLVII.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci