47:384  sica  eos  in  veritate  tua:  sermo  tuus  veritas  est.  18.  Quemadmodum  misisti  me  in  mundum,  ego  etiam  misi  eos  in  mundum.  19.  Et  pro  eis  sanctifico  me  ipsum,  ut  ipsi  quoque  sint  sanctificati  in  veritate.  14.  Ego  dedi  illis  sermonem  tuum.  Alio  nomine  commendat  patri  discipulos,  quia  propter  mundi  odium  opus  habeant  ipsius  auxilio.  Simul  causam  odii  assignat,  quod  Dei  sermonem  amplexi  sint,  quem  mundus  ferre  nequit:  ac  si  diceret:  Tuum  est  eos  protegere,  qui  propter  sermonem  tuum  mundo  exosi  sunt.  Iam  tenendum  est  memoria,  quod  nuper  audivimus,  finem  huius  precationis  esse,  ut  impleatur  Christi  gaudium  in  nobis.  Quoties  ergo  sic  accensus  est  in  nos  mundi  furor,  ut  videamur  parum  ab  interitu  abesse,  statim  hunc  clypeum  opponere  discamus,  quod  Deus  eos  nunquam  deseret  qui  pro  evangelio  laborant.  Dicit  non  esse  ex  mundo  discipulos,  quia  a  mundo  separantur,  quoscunque  spiritu  suo  regenerat.  Non  sinet  ergo  Deus  oves  suas  vagari  inter  lupos,  quin  se  illis  pastorem  exhibeat.  15.  Non  rogo  ut  tollas  eos.  Docet  in  quo  piorum  consistat  salus:  non  ut  omni  molestia  liberati  otium  et  delitias  colant,  sed  ut  inter  media  pericula  salvi  tamen  maneant  Dei  auxilio.  Neque  enim  patrem  admonet  quidnam  expediat,  sed  consulit  potius  infirmitati  suorum,  ut  vota  sua,  quae  utplurimum  metas  transsilmnt,  hoc  quem  praescribit  modo  temperent.  In  summa,  non  promittit  discipulis  patris  gratiam,  quae  eos  subducat  ab  omni  cura  et  labore,  sed  quae  invictum  robur  adversus  hostes  suppeditet,  neque  obrui  sinat  ingenti  mole  certaminum,  quae  sustinenda  illis  erunt.  Ergo  si  cupimus  secundum  traditam  a  Christo  regulam  servari,  non  optanda  est  a  malis  immunitas,  nec  rogandus  Deus  ut  statim  nos  in  beatam  quietem  transferat,  sed  contenti  simus  certa  victoriae  fiducia:  et  fortiter  malis  omnibus  interim  resistamus,  a  quibus  felicem  exitum  Christus  nobis  precatus  est  a  patre.  In  summa,  non  tollit  suos  Deus  e  mundo,  quia  noa  vult  molles  esse  et  ignavos:  liberat  tamen  a  malo,  ne  obruantur.  Vult  enim  eos  certare,  sed  non  patitur  letaliter  vulnerari.  16.  De  mundo  non  sunt.  Iterum  ait  totum  mundum  illis  infensum  esse,  quo  benignius  eos  iuvet  coelestis  pater,  et  simul  indicat  non  provenire  odium  ex  eorum  culpa,  sed  quia  Deo  et  Christo  infensus  sit  mundus.  17.  Sanctifica  eos.  Sanctificatio  ista  regnum  Dei  eiusque  iustitiam  complectitur:  quum  scilicet  nos  spiritu  suo  Deus  renovat  et  renovationis  gratiam  confirmat  in  nobis  ac  prosequitur  usque  ad  extremum.  Rogat  ergo  primum,  ut  discipulos  sanctificet  pater,  hoc  est,  totos  sibi  addicat  et  vindicet  tanquam  sacrum  peculium.  Deinde  modum  sanctificationis