32:384  cogitationes  meas.  24.  Et  cognosce  an  via  pravitatis  in  me  sit,  et  deduc  me  in  via  saeculi.*)  19.  (Si  occideris  Deus  impium.)  Quod  pendere  quidam  hunc  versum  a  proximo  existimant,  coactum  est.  Optandi  etiam  modo  accipere,  ut  volunt  quidam,  non  placet,  Utinam,  vel,  o  si  occidas  Deus  impium.  Nihilo  magis  eorum  sententiae  subscribo  qui  Davidem  gratulari  sibi  putant  si  e  medio  tollantur  impii.  Videtur  enim  mihi  aliud  magis  velle,  se  considerandis  Dei  iudiciis  operam  daturum,  ut  proficiat  eius  metu,  et  pietate,  quoties  poenam  sumpserit  de  reprobis.  Et  certe  ipsos  Deus  statuit  in  exemplum,  ut  inflictae  illis  poenae  electos  ab  eorum  societate  revocent.  Etsi  enim  sponte  ad  cultum  et  timorem  Dei  propensus  erat  David,  opus  tamen  habuit,  ut  reliqui  fideles,  fraeno  aliquo:  sicuti  etiam  dicitur  apud  Iesaiam  26,9  ubi  exercuerit  Deus  sua  iudicia,  iustitiam  discent  habitatores  terrae,  nempe  ut  se  in  Dei  timore  contineant.  Interea  non  dubito  quin  se  propheta  sistat  coram  Deo  integritatis  suae  teste:  ac  si  diceret^  libere  et  ingenue  se  prodire  ad  Dei  tribunal,  quia  non  sit  unus  ex  sceleratis  Dei  contemptoribus,  nec  quidquam  habeat  cum  ipsis  negotii.  20.  (Qui  loquuti  sunt  de  te.)  Exprimit  quo  licentiae  prosiliant  impii  quantisper  illis  parcit  Deus,  nec  eos  premit  ultrice  manu.  Nec  enim  statuunt  modo  quidvis  sibi  impune  cessurum,  sed  manifestas  in  iudicem  ipsum  blasphemias  evomunt.  Sceleste  enim  loquutos  dicit:  quia  suam  malitiam  nullis  coloribus  fucaverint,  sicuti  linguas  suas  continent  quibus  aliquis  residuus  est  pudor:  sed  palam  prae  se  tulerint  Dei  contemptum.  Secundum  membrum,  ubi  dicit  sumpsisse  fallaciter  nomen  Dei,  nimis  restricte  quidam  exponunt  quod  abusi  fuerint  Dei  nomine  ad  sua  periuria.  Propius  ad  similitudinem  veri  accedunt  qui  dicunt  sumere  in  vanum  impios  Dei  nomen,  dum  eum  transfigurant  in  sua  figmenta.  Experientia  enim  docet,  maiorem  hominum  partem  non  sentire  quid  sit  Deus,  sed  fabricare  similem  semimortuo.  Vocatur  quidem  passim  iudex  mundi:  sed  mox  evanescit  illa  confessio,  quia  iudicandi  munus  ei  abdicant.  Hoc  est  sumere  nomen  Dei  fallaciter  quia  obscurant  eius  gloriam,  eumque  quodammodo  deformant.  Sed  quia  non  exprimitur  nomen  Dei,  et  verbum  XEtt  in  sublime  tollere  significat,  commodius  (meo  iudicio)  sic  interpretari  licebit,  quod  se  ipsos  efferant  ventuoso  et  mendaci  fastu.  Atque  haec  elatio  petulantiae  cuius  meminit  semper  fere  coniuncta  est.  Unde  enim  fit  ut  audeant  virus  proterviae  suae  contra  Deum  evomere,  nisi  quia  fastu  temulenti  non  reputant  ab  una  parte  se  miseros  esse  homunciones,  Deum  vero  sua  potestate  *)  La  voye  du  siecle,  en  marge:  ou  de  ce  monde.